کنترل درد در سرطان پیشرفته آناپلاستیک تیروئید

سلام.
در بیماران مبتلا به سرطانهای پیشرفته مانند آناپلاستیک تیروئید، امروزه رویکرد طب درد و تسکینی این است که بیمار تا حد ممکن بدون درد و با کمترین رنج باشد و معمولا راهکارهای متعددی برای کنترل علائم وجود دارد.
اگر بیمار هنوز توانایی بلع داشته باشد، میتوان برای کنترل «درد پایه» از مخدرهای آهستهرهش (اکسی کودون) استفاده کرد تا سطح ثابتتری از کنترل درد ایجاد شود.
علاوه بر آن، برای دردهای ناگهانی یا فعالیتهایی که درد را تشدید میکنند، از داروهای سریعالاثر استفاده میشود تا بیمار هنگام حرکت، بلع، سرفه یا تعویض وضعیت، درد کمتری تجربه کند.
در صورتی که بخشی از درد ماهیت نوروپاتیک داشته باشد؛ مثلا به علت درگیری یا فشار روی اعصاب گردن و شبکه عصبی، معمولا داروهای آنتینوروپاتیک مانند گاباپنتین، پرهگابالین یا برخی ضدافسردگیهای خاص هم به درمان اضافه میشوند، چون دردهای عصبی معمولا فقط با مخدرها بهطور کامل کنترل نمیشوند.
اگر متاستاز استخوانی وجود داشته باشد، علاوه بر مسکنها میتوان از درمانهای کمکی مانند کورتونها برای کاهش التهاب و ادم اطراف ضایعه، کلسیتونین در برخی موارد، و داروهایی مثل زولدرونیک اسید (Zoledronic Acid) یا سایر بیسفسفوناتها برای کاهش درد استخوانی و عوارض ناشی از متاستاز استفاده کرد.
گاهی رادیوتراپی تسکینی هم در کنترل درد استخوانی بسیار مؤثر است.
در مواردی که با وجود این درمانها، درد، اضطراب، احساس خفگی یا بیقراری شدید همچنان کنترل نشود، میتوان از آرام بخشی تسکینی بهصورت کنترلشده و تحت نظر تیم تخصصی استفاده کرد تا سطح هوشیاری بیمار کاهش پیدا کند و رنج بیمار کمتر شود.
تصمیمگیری درباره این مرحله معمولا به وضعیت عمومی بیمار، شدت علائم و نظر تیم درمان (فلوشیپ فوق تخصصی طب تسکینی) بستگی دارد.