صحبت کردن پسر نه ساله باخودش و بیش فعال بودن،باید چیکار کنیم؟

سلام پسر من دائما باید حرف بزنه اصلا براش مهم نیس کسی گوش میده یانه،وقتی هم میخوای جوابشو بدی اگه باب میلش نباشه دوباره حرفای خودشو شروع میکنه و اصلا گوش نمیده دائم باید اگاهش کنی که تو داری یه چیز مهم بهش میگی مگرنه نمیشنوه،و توی درس هاش خیلی زرنگه بخصوص ریاضی از فوتبال فراریه ،و اطلاعات خیلی زیادی داره،واصلا براش مهم نیست وقتی ازدستش عصبی میشیم یا تنبیه میشه
1
سلام
بهبود تمرکز و کاهش اضطراب با کمک روان شناس
0
سلام
باید توسط روانشناس کودک ارزیابی بالینی صورت بگیره چون ممکنه رفتار‌های کودک ناشی از سبک فرزند پروری والدین باشه و در صورت تایید بیش فعالی به روانپزشک اطفال مراجعه کنید.
0
با درود، والد گرامی؟ خواهش می کنم تشخیص گذاری نکنید این به نفع هیچکس نیست بخصوص فرزندتان.
تلاش کنید وی، با روان شناس کودک ارتباط درمانی بگیرد، مراجعات خودتان به روان شناس قطعا کمک قابل توجهی خواهد داشت
0
سلام،
با شرح حال مختصری که فرستادید در مورد مشکل احتمالی نمی توان اظهار نظر کرد، ضروری است فرزندتان توسط روانپزشک ویزیت شود
0
سلام و عرض ادب.
عوامل متعددی می تونه در این مورد وجود داشته باشه مانند بیش فعالی، مشکلات اضطرابی، مسائل رفتاری و حتی هوش بالا.
بنابراین بهتره برای بررسی بیشتر به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید
0
سلام
نیاز به بررسی دقیق تر داره حدس میزنم اضطرابش بالا باشه و استفاده از گوشی و تلویزیونش هم خیلی هست که باید به درستی مدیریت بشه چون به شدت اضطراب رو افزایش میده.
0
سلام،
این رفتار‌ها ممکنه نشونه بیش فعالی یا مشکل تمرکز باشه.
بهتره توسط روانشناس کودک بررسی بشه تا اگر لازم بود راهکار‌های مناسب یاد بگیرید.
همچنین تنظیم برنامه منظم، تمرین گوش دادن و تشویق به کنترل هیجان‌ها کمککننده است.
فوتبال نرفتن اشکال نداره، بهتر فعالیت‌هایی که دوست داره حمایت کنید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
صحبت کردن کودک با خود و نشان دادن نشانه‌های بیش فعالی اغلب می‌تواند نگران‌کننده باشد.
این رفتار می‌تواند نشان‌دهنده نیاز کودک به بیان افکار و احساسات خود در نبود یک شنونده‌ی مناسب باشد یا ناشی از اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) باشد. اولین قدم برای درک بهتر این رفتار‌ها، مشاوره با یک پزشک متخصص اطفال یا روانپزشک کودک است تا از طریق ارزیابی‌های دقیق، تشخیص صحیح ارائه شود.
در صورتی که تشخیص ADHD مطرح شود، روش‌های درمانی متعددی وجود دارد که می‌توان بر اساس آن‌ها عمل کرد، از جمله مداخلات رفتاری، تحصیلی و در صورت نیاز، دارویی. همچنین تقویت مهارت‌های اجتماعی و تمرینات تمرکز، مانند کاهش حواس‌پرتی‌ها و سازماندهی فعالیت‌های روزانه، می‌تواند بسیار موثر باشد.
مهم است که به کودک خود فضایی امن و حمایت‌آمیز بدهید تا بتواند احساسات و نگرانی‌های خود را بیان کند و با محیط اطراف خود تعامل بهتری داشته باشد.
برقراری ارتباط آرام و مستمر با کودک، از جمله پرسیدن سوالات باز و گوش دادن فعال به پاسخ‌های او، می‌تواند به او کمک کند تا روش‌های سازندگی‌تری برای ابراز وجود خود پیدا کند.