آیا لیپ دهانه رحم ممکن است باعث بچه دار نشدن شود؟

پاسخ کوتاه:
خطر اینکه یک لیپ سطحی (برای CIN
1 باعث «ناتوانی مطلق در باردار شدن» یا ناتوانی کامل رحم برای نگه‌داشتن جنین شود، خیلی پایین است.
شایع‌ترین مشکل گزارش‌شده بعد از برداشتن بافت سرویکس افزایش خطر زایمان زودرس است تا ناباروری کامل.
توضیح مفصل (چه چیزی واقعاً اتفاق می‌افتد):
- مکانیزم: روش‌های اکتشافی/اکسِزِیون سرویکس (مثل LEEP یا کن بیوپسی) با برداشتن بخشی از بافت کولومنا/کانال سرویکس می‌توانند طول سرویکس را کم و ساختار ناحیه داخلی گردن رحم را تغییر دهند.
این می‌تواند در بعضی موارد ریسک «نارسایی سرویکس» یا کوتاهی سرویکس در بارداری‌های بعدی را افزایش دهد که به نوبه خود احتمال زایمان پیش‌رس را بالا می‌برد.
- عمق و حجم برداشته‌شده مهم است: مطالعات نشان می‌دهند هرچه عمق یا حجم نسجی که برداشته می‌شود بیشتر باشد (مثلاً برداشتن بیش از حدود 10–15 میلی‌متر یا انجام چند بار درمان)، خطر زایمان زودرس و نارسایی سرویکس بالاتر می‌رود.
در مقابل، یک برداشتن بسیار سطحی برای CIN1 معمولاً با خطر اندکی همراه است.
- ناباروری؟ معمولاً خیر: LEEP به خودی خود معمولاً باروری را به طور مستقیم مختل نمی‌کند.
موارد نادر شامل تنگی سرویکس (cervical stenosis) است که می‌تواند در عبور اسپرم یا تخمک تداخل ایجاد کند، اما این عارضه نادر است.
اکثر زنان بعد از LEEP قادر به باردار شدن هستند.
- سرکلاژ (Cerclage): اگر سرویکس در حاملگی بعدی کوتاه شود یا شواهد نارسایی سرویکس وجود داشته باشد، سرکلاژ معمولاً می‌تواند موثر باشد.
حتی در مواردی که بخش قابل توجهی از سرویکس برداشته شده، گزینه‌های جراحی مختلفی وجود دارد (سرکلاژ واژینال یا در موارد خیلی شدید سرکلاژ شکمی / تراساندومینال) که می‌تواند به حفظ حاملگی کمک کند.
چه کار‌هایی می‌توانید انجام دهید / توصیه‌ها:
1 گزارش پاتولوژی و گزارش جراحی را بررسی کنید: از پزشک بخواهید اندازه و عمق قطعه برداشته‌شده (millimeters) و توضیحات جراحی ثبت شود.
این اطلاعات برای ارزیابی ریسک آینده بسیار مهم است.
2 اگر برنامه بارداری دارید: قبل از اقدام به بارداری با متخصص زنان مشورت کنید.
معمولاً توصیه می‌شود اجازه دهید سرویکس کاملاً بهبود یابد (چند ماه) و سپس اقدام به بارداری کنید.
3 در بارداری بعدی: پیگیری با سونوگرافی واژینال جهت اندازه‌گیری طول سرویکس در سه‌ماهه دوم (و در موارد پرخطر زودتر و مکرر)؛ در صورت کوتاهی سرویکس یا سابقه زایمان پیش‌رس ممکن است سرکلاژ یا استفاده از پروژسترون تجویز شود.
4 اگر نگرانی از صدمه و سیع یا چند بار درمان دارید: در صورت شواهد کمبود بافت، مشاوره تخصصی و در صورت نیاز ارجاع به مرکز تخصصی که امکان سرکلاژ شکمی (transabdominal cerclage) را دارد، مفید است.
5 اگر ناباروری دارید و مشکوک به تنگی سرویکس هستید: ارزیابی‌های باروری شامل بررسی عبور از سرویکس (HSG یا هیستروسالپینگوگرافی)، معاینه و در صورت نیاز هیستروسکوپی یا تست‌های دیگری توصیه می‌شود.
خلاصه و نتیجه‌گیری:
- یک لیپ سطحی برای CIN1 به‌خصوص اگر یک بار و سطحی انجام شده باشد، به ندرت موجب عدم توانایی در باردار شدن یا «ناتوانی کامل رحم در نگه‌داشتن جنین» می‌شود.
- بزرگ‌ترین نگرانی پس از اکسِزِیون سرویکس، افزایش نسبی خطر زایمان زودرس یا نارسایی سرویکس است که با عمق و تکرار برداشتن رابطه دارد.
- سرکلاژ معمولاً همچنان یک گزینه مؤثر برای محافظت از حاملگی در مواردی است که سرویکس کوتاه یا ضعیف شود؛ در موارد خیلی شدید گزینه‌های جراحی دیگری نیز هست.
اگر دوست دارید من دقیق‌تر راهنمایی کنم، می‌توانید متن گزارش پاتولوژی و گزارش عمل/اندازه برداشته شده (طول یا عمق قطعه) را بفرستید تا بر اساس آن توصیه‌های کاربردی‌تری در مورد ریسک و پیگیری بدهم.