بارداری پسر و دوقلو زایی در زمان اقدام؟

خلاصهٔ سریع
- دو دوز فلوکونازول 150 mg (شب اول و دوم) معمولاً خطر خیلی زیادِ ناهنجاری جنینی ایجاد نمی‌کند، ولی مصرف مکرر یا دوز‌های بالاِ خوراکی در بارداری با افزایش ریسک نقص‌های جنینی گزارش شده است.
- برای شروع لتروزول یا کلومیفن بهتر است پیش از خوددرمانی با این دارو‌ها با پزشک مشورت کنید، و معمولاً توصیه می‌شود ابتدا وضعیت قاعدگی را مشخص و در ابتدای سیکل (روز‌های 2–3) تحت نظر متخصص دارو‌های القای تخمک‌گذاری را شروع کنید.
- اگر احتمال می‌دهید ممکن است هم‌اکنون حامله شده باشید یا پریودتان تأخیر داشته باشد، تست بارداری انجام دهید و در صورت مثبت بودن فورا با ماما/متخصص زنان تماس بگیرید.
توضیح علمی و توصیه‌های دقیق
1 دربارهٔ فلوکونازول چیست و ریسک‌ها
- فلوکونازول خوراکی (150 mg تک‌دوز معمول برای عفونت‌های قارچی واژینال) در مقایسه با دوره‌های طولانی یا دوز‌های بالای روزانه متفاوت است.
مطالعات و گزارش‌ها نشان داده‌اند که درمان‌های مزمن با دوز‌های بالا (مثلاً 400–800 mg روزانه در ماه‌های اول بارداری) با افزایش ریسک برخی ناهنجاری‌های مادرزادی مرتبط بوده‌اند.
- در مقابل، دوز خوراکی تک‌نوبت 150 mg (یا حتی یک یا دو دوز نزدیک به هم) در اغلب مطالعات خطر بزرگی نشان نداده و احتمال خطر بالینی کم است؛ با این حال هرچه میزان و طول مصرف بیشتر باشد احتمال ریسک افزایش می‌یابد.
- شما دو شب پشت سر هم هر بار 150 mg خورده‌اید؛ این بیش از یک دوز تکی است، اما باز هم بسیار کمتر از رژیم‌های روزانهِ طولانی‌مدت که با مشکلات مرتبط شده‌اند.
2 اگر فوراً می‌خواهید تُلاش کنید یا دارو‌های القای تخمک‌گذاری مصرف کنید
- لتروزول و کلومیفن معمولاً در روز‌های مشخصی از سیکل قاعدگی (مثلاً روز‌های 2–6 یا 3–7) شروع می‌شوند.
بنابراین زمان‌بندی مصرف اهمیت دارد و این دارو‌ها باید تحت نظر پزشک یا متخصص باروری تجویز و پیگیری شوند (معمولاً سونوگرافی‌های پیگیری برای بررسی فولیکول لازم است).
- تداخل مستقیم شدیدی بین یک یا دو دوز فلوکونازول و شروع لتروزول/کلومیفن شناخته‌شده و قابل‌اثبات نیست؛ با این وجود فلوکونازول مهارکننده بعضی از آنزیم‌های کبدی (CYP) است و می‌تواند متابولیسم بعضی دارو‌ها را تغییر دهد.
اگر پزشک شما می‌خواهد لتروزول یا کلومیفن تجویز کند، اطلاع دهید که فلوکونازول مصرف کرده‌اید.
- توصیه عمومی: بهتر است برای شروع دارو‌های القایی تخمک‌گذاری منتظر بمانید تا یک سیکل قاعدگی کامل بگذرد یا دست‌کم تعیین شود که حامله نیستید (انجام تست بارداری قبل از شروع). این کار هم کمک می‌کند زمان دقیق شروع دارو را تنظیم کنند و هم هرگونه تداخل یا خطر احتمالی را کاهش دهد.
3 دوقلو شدن — ژن و دارو‌ها
- سابقهٔ خانوادگی دوقلو (خصوصاً در خط مادری) احتمال دوقلوزایی غیرهمسان (دو تخمکی) را افزایش می‌دهد، چون مربوط به تخمک‌گذاری متعدد است.
- دارو‌های تحریک تخمک‌گذاری (به‌ویژه گنادوتروپین‌های تزریقی و تاحدی کلومیفن) شانس چندتخمکی شدن و در نتیجه حاملگی دوقلویی را افزایش می‌دهند.
کلومیفن نسبت به لتروزول نرخ دوقلو کمی بالاتری دارد؛ لتروزول در مطالعات اخیر برای زنان مبتلا به PCOS نتایج خوب با نرخ چندقلویی کمتر نشان داده است.
4 چه کار‌هایی الان انجام دهید (گام‌های عملی)
- نگران نباشید، اما اقدامی انجام دهید: اگر پریودتان تأخیر دارد یا احتمال بارداری می‌دهید، تست بارداری خانگی انجام دهید و در صورت مثبت بودن با مامای خود یا متخصص زنان تماس بگیرید.
- تا مشورت با پزشک، از مصرف مجدد فلوکونازول خوراکی خودداری کنید.
از دارو‌های تحریک تخمک‌گذاری خودسرانه استفاده نکنید؛ دارو‌ها باید با برنامه‌ریزی و پیگیری سونوگرافیک شروع شوند.
- قبل از شروع لتروزول یا کلومیفن، پزشکتان را از مصرف فلوکونازول (چه زمانی و چه دوز) مطلع کنید.
احتمالاً توصیه می‌شود در سیکل بعدی و پس از اطمینان از منفی بودن بارداری دارو را آغاز کنید.
- شروع مراقبت‌های قبل از بارداری: فولات (اسید فولیک) روزانه 400–800 میکروگرم، قطع الکل و دخانیات، اصلاح وزن و بهبود وضعیت کلی سلامت.
5 چه موقع باید نگران و مراجعه اضطراری کنید
- اگر تست بارداری مثبت شد یا اگر نگران عوارض مصرف فلوکونازول در بارداری هستید، زودتر با پزشک تماس بگیرید تا بررسی و راهنمایی دقیق (و در صورت نیاز سونوگرافی زودهنگام) انجام شود.
- در مواردی که چندین دوز یا دوز‌های بالا از فلوکونازول مصرف شده باشد یا دارو‌های دیگری که تداخل ایجاد می‌کنند هم مصرف شده‌اند، حتماً به پزشک اطلاع دهید.
نتیجه‌گیری کوتاه
دو شب مصرف 150 mg فلوکونازول احتمال ریسک جدی و مشخص را خیلی بالا نمی‌برد، اما برای شروع لتروزول یا کلومیفن منطقی است ابتدا وضعیت قاعدگی/بارداری را مشخص کنید و تحت نظر پزشک در سیکل مناسب دارو را شروع کنید.
از خوددرمانی بپرهیزید و هر سوال یا نگرانی را با متخصص زنان یا کلینیک باروری مطرح کنید.