خلاصه کوتاه - تیوفیلین یک برونکودیلاتور از خانواده متیلزنثین است و در برخی بیماریهای تنفسی (مثل آسم مزمن یا آپنه نوزادی) استفاده میشود، اما بهطور معمول داروی خط اول برای خروسک (croup) نیست. برای نوزادان نیاز به احتیاط و پایش دارد و ممکن است عوارض و خطرات جدی ایجاد کند. چهطور کار میکند و چرا باید احتیاط کرد - تیوفیلین سیستم عصبی و عضلات برونش را تحریک میکند و باعث باز شدن مجاری هوایی میشود، اما دارای «پنجره درمانی باریک» است؛ یعنی فاصله بین دوز مفید و دوز سمی کم است. جذب و دفع دارو در نوزادان نامنظمتر است و سطح خون میتواند غیرقابل پیشبینی بالا رود، به همین دلیل معمولاً پیگیری سطح سرمی و محاسبه دقیق دوز بر اساس وزن لازم است. آیا برای خروسک معمولاً تجویز میشود؟ - نه معمولاً. درمانهای استاندارد خروسک شامل یک دُز کورتیکواستروئید خوراکی یا تزریقی (مثلاً دگزامتازون تکدوز) و در موارد متوسط تا شدید، نبولایزر اپینفرین (آدرنالین) است. تیوفیلین بهعنوان درمان خروسک در دستورالعملهای رایج جایگاه مشخصی ندارد مگر اینکه دلیل خاصی وجود داشته باشد که پزشک باید آن را توضیح دهد. خطرات و عوارض شایع/جدی تیوفیلین در نوزادان - عوارض شایع: تهوع، استفراغ، بیقراری، بیاشتهایی، بیخوابی، لرزش دستها. -عوارض جدی: تاکیکاردی (ضربان سریع قلب)، آریتمی قلبی، تشنج، تغییر سطح هوشیاری، نارسایی تنفسی. اینها نیاز به مراقبت اورژانسی دارند. چه کاری باید انجام دهید اکنون 1 با پزشک یا داروساز تماس بگیرید و علت تجویز تیوفیلین برای فرزندتان را دقیق بپرسید. از پزشک بخواهید دوز را بر اساس وزن نوزاد (کیلوگرم) و فاصله بین دوزها به شما اعلام کند. اگر دستورالعمل کتبی یا برچسب دارو دارید، آن را بررسی کنید. 2 اگر دوز یا زمان مصرف را نمیدانید یا فکر میکنید دوز اشتباه است، قبل از دادن دارو از پزشک یا داروساز سؤال کنید. در موارد شک میتوانید به اورژانس یا خط تلفنی فوریتهای پزشکی منطقه تماس بگیرید. 3 نوزاد را برای علائم مسمومیت تحت نظر داشته باشید: استفراغ مکرر، بیقراری شدید یا خوابآلودگی غیرطبیعی، تنفس خیلی سریع یا خیلی ضعیف، رنگپریدگی یا کبودی لبها، ضربان قلب خیلی سریع، تشنج. در صورت بروز هر یک از اینها سریعاً به اورژانسمراجعه کنید. 4 اگر دارو تجویز شده و تصمیم به قطع آن گرفتید، ابتدا با پزشک مشورت کنید. در بسیاری از موارد قطع ناگهانی مشکلی ایجاد نمیکند اما بهتر است تصمیم با پزشک باشد. نکات تکمیلی - سطح سرمی: پزشک ممکن است برای تنظیم دوز و جلوگیری از مسمومیت درخواست آزمایش سطح تیوفیلین کند؛ معمولاً محدوده تراپیوتیک برای بزرگترها حدود 5–15 میکروگرم/میللیتر ذکر میشود اما در نوزادان مدیریت متفاوت است و نیاز به تفسیر تخصصی دارد. - تداخلات دارویی: آنتیبیوتیکهایی مثل اریترومایسین یا برخی داروهای دیگر میتوانند متابولیسم تیوفیلین را تغییر دهند و خطر مسمومیت را افزایش دهند. پس فهرست تمام داروها (از جمله قطرهها و شربتهای دیگر) را به پزشک یا داروساز نشان دهید. - شیردهی: تیوفیلین تا حدودی وارد شیر مادر میشود؛ اگر خود شما مصرف میکنید یا میخواهید ادامه دهید، با پزشک مشورت کنید. در مجموع - شربت تیوفیلین برای نوزادان خطر بالقوه دارد و معمولاً درمان انتخابی برای خروسک نیست. اما ممکن است پزشک شما به دلیلی خاص آن را تجویز کرده باشد؛ بهترین کار این است که دلیل و دوز را از پزشک بپرسید، در صورت هر علامت مشکوک فوراً به مراکز درمانی مراجعه کنید و از پایش دقیق و در صورت نیازآزمایش سطح خون بخواهید. اگر بخواهید، میتوانم جملهای آماده برای تماس با پزشک/داروساز بنویسم (مثلاً سؤال درباره دوز بر اساس وزن و علت تجویز) یا کمک کنم تا علائم خطر را که باید بلافاصله گزارش دهید خلاصه کنم.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
