سلام من پسر ۲۸ ساله و مجرد ، من ۲ بار در هفته همیشه مجبورم خودارضایی کنم .بنظرتون کار درستیه ادم به خاطر نیاز جنسی و غریزی ازدواج کنه؟بنظرتون میشه تا ۴۰-۴۵ سال نیاز جنسی رو بدون ازدواج کنترل کرد؟ من خیلی احساس تنهایی و نیاز به همدم در حال حاضر ندارم ،بیشتر مشکل من فشار نیاز جنسی و شهوت هست بنظرتون چیکار کنم. ازدواج ، صیغه موقت یا کنترل اون بدون ازدواج؟
23 خرداد 1405
پاسخ پزشکان
0
سلام. انکار نیاز به ازدواج و تجربه صمیمیت عاطفی و جنسی با همسر یکنوع رفتار اجتنابی می باشد که نشانگر ترسها و نگرانیهای زیربنایی از بی تفاوتی می باشد. نکته مهمتر هرگونه تجربیات جنسی خارج از تعهدات اخلاقی و خانوادگی باعث کاهش سلامت روان و شخصیت و آسیب دیدگی حس دلبستگی و علاقه به همسر آینده خواهدشد. و چنین نگرشی باعث بی اعتمادی، بدبینی و بدرفتاری و بی تفاوتی و ارزش قائل نشدن به شریک زندگی خواهد شد. تلاس کنید از طریق مشاوره قبل از ازدواج درباره درمان آسیبهای درونی و ازدواج و داشتن همسر مناسب انتخاب آگاهانه و مسئولانه را مدنظر قرار دهید.
سلام نیاز جنسی نیرویی هست که در مسیرهای دیگر همانند ورزش یا شغل قابل کنترل هست، وقتی در این حد ایجاد فشار میکند نیاز به بررسی و مراجعه به رواندرمانگر و روانپزشک دارد.
احتمالاً مشکل شما ناشی از میل جنسی نسبتاً قوی و عادت رفتاری است و در بیشتر موارد این حالت قابل کنترل است؛ نگران نباشید و تصمیمگیری عجولانه نکنید. راهکارهای عملی: 1 کاهش تدریجی فرکانس: یک برنامه هفتگی مشخص تعیین کنید و بهتدریج از تعداد بکاهید. 2 حذف محرکها: محتواهای جنسی را محدود کنید و فضاهای محرک را کم کنید. 3 جایگزینسازی فعال: روزانه ورزش شدید، پیادهروی یا هابّی جذبکننده انجام دهید تا انرژی و تمرکز کاهش یابد. 4تمرینهای مدیریت تکانه: تنفس عمیق، مدیتیشن یا تأخیر هدفمند (به تأخیر انداختن ارضا برای چند دقیقه و افزایش تدریجی) را تمرین کنید. 5در صورت نیاز ساختار درمانی: مشاوره کوتاهمدت با روانشناس برای آموزش مهارتهای کنترل تکانه و برنامهریزی رفتاری. علائم هشدار: 1 میل جنسی باعث اختلال شدید در کار یا تحصیل شده است. 2 رفتارهای مخاطرهآمیز، مصرف مواد یا خودآسیبی برای ارضا رخ میدهد. 3 افکار خودکشی یا افسردگی شدید همراه با کاهش عملکرد وجود دارد. تخصص پیشنهادی: روانشناس بالینی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.