سلام پسر من ۵۰روزشه و نرمی حنجرش از ۲۰ روزگی تشخیص داده شد وقتی زور میزنه شدید میشه ی صدایی میده حنجرش و قسمت زیر گلوش تو میره ی جوریه صداش انگار داره خفه میشه هرچقدرم به پهلو میزارمش تو رخت خواب بازم همون صدارو میده دوتا دکتر بردم گفتن خودبه خود خوب میشه واقعا با صدای خفگی به این شدت هیج دارویی لازم نیست؟
13 فروردین 1403
پاسخ پزشکان
0
با سلام بیماری لارنگومالاسی، نرم شدن مادرزادی بافتهای حنجره (جعبه صوتی) بالای تارهای صوتی است. این شایعترین علت تنفس پر سر و صدا در دوران نوزادی است. ساختار حنجره سست و نرم بوده که باعث می شود بافتها روی دهانه راه هوایی بیفتند و تا حدی آن را مسدود کنند. در بیشتر موارد، لارنگومالاسی در نوزادان یک بیماری جدی نیست و با افزایش سن برطرف می شود، پس نوزاد باید تحت نظر باشد و رشد و وزنگیری برسی شود اگر اختلال جدی در تنفس ایجاد شود یا وزنگیری مختل شود تصمیم جهت جراحی گرفته میشود معمولا حداکثر تا یک سالگی مشکل حل می شود جراحی توسط متخصصان گوش و حلق و بینی در صورت نیاز انجام می شود بینی باز باشه و ترشحات تخلیه شود هوای محیط زیاد خشک نباشه در صورت وجود همزمان ریفلاکس پاتولوژیک درمان شود
با سلام. لارنگومالاسی یا نرمی حنجره شایعترین علت دم صدادار است. پروسه خوش خیم و خود محدود شونده است، اوج بیماری 4 تا 8 ماهگی و اغلب در یک سالگی با تکامل غضروف خودبخود بهبود می یابد. فقط به نکات زیر توجه کنید، از آنجاییکه باعث تشدید ریفلاکس گوارشی میشه، همچنین ریفلاکس گوارشی علایم تنفسی لارنگومالاسی تشدید می کند، درمان ریفلاکس در راس درمانهای دیگه است. 1 حجم شیردهی کم و دفعات رو بالا ببرید. 2 زاویه 30 تا 45 درجه تنه رو فراموش نکنید. 3 محدودیت لبنیات برای مادر، در صورتیکه شیرمادر می خوره و شیرخشک انواع AR اگه شیرخشک می خوره. 4 داروهای ریفلاکس هم تا حد زیادی کمک خواهد بود که منوط به معاینه توسط پزشک و تکمیل شرح حال لحاظ میگردد.
نرمی حنجره در نوزادان معمولاً به صورت خودبهخود درمان میشود و نیازی به داروهای خاص ندارد. با این حال، در برخی موارد خاص ممکن است پزشک معالج دارویی تجویز کند. برای دریافت دقیقترین راهنمایی، توصیه میشود به یک پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید. اگر نرمی حنجره همراه با علائم شدید خفگی و تنفس مشکلزا است، حتماً باید به پزشک مراجعه و مشاوره کنید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.