درمان جوش نخوردن شکستگی ساق پا چیست؟

سلام بنده آقا و ۳۰ساله ام ۹ماه پیش دچار شکستگی از ناحیه درشت نی و نازک نی و قوزک داخلی و خارجی وخلفی شدم که تحت عمل جراحی قرار گرفتم.بعد از مصرف انواع داروهای تقویتی الان یکی از شکستگی درشت نی جوش نخورده و دکتر گفتند نیاز به پیوند استخوان سوال بنده این است که هیچ درمانی جز پیوند برای جوش نخوردن وجود ندارد؟
0
درود بر شما
لطفا عکس‌هایتان را در سایت بگذارید
0
رادیوگرافی‌های خود را ارسال کنید لطفا
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
خلاصه سریع:
اگر بعد از 9 ماه هنوز در یکی از محل‌های درشت‌نی (تیبیا) جوش کامل دیده نمی‌شود، این وضعیت معمولاً «نونیون» (Nonunion) یا جوش‌نخوردن محسوب می‌شود.
پیوند استخوان (بویژه پیوند استخوان اتوگرافت از لگن) یک روش بسیار معمول و مؤثر است، اما قبل از تصمیم‌گیری چند گزینه تشخیصی و درمانی دیگر نیز وجود دارد.
چه مسائلی باید ابتدا بررسی شود؟
1 تأیید نونیون:‌ رادیوگرافی ساده و بهترین حالت CT اسکن کورتیکال و کالاس را نشان می‌دهد و میزان هیئت‌بندی استخوان را مشخص می‌کند.
گاهی بایستی اسکن استخوان یا MRI نیز انجام شود.
2 بررسی عفونت: تست‌های خونی (ESR, CRP, CBCمعاینه بالینی، و در صورت شک به عفونت، کشت مایع یا بافت (در اتاق عمل یا با آسپیراسیون) ضروری است.
وجود عفونت مسیر درمان را کاملاً تغییر می‌دهد.
3 ارزیابی ثبات داخلی: آیا تثبیت قبلی (میخ داخل‌مدولا، پلیت، پیچ) شل یا ناکافی است؟ آیا وجود فاصله (گپ) بین قطعات استخوانی وجود دارد؟
4 بررسی عوامل سیستمیک/محلی: سیگار، دیابت، کمبود ویتامین D، سابقه دارو‌های ضدالتهابی مزمن (NSAIDs)، تغذیه ضعیف و وضعیت عروقی منطقه‌ای.
گزینه‌های درمانی (به‌صورت کلی):
الف) تدابیر غیرجراحی (ممکن است در موارد تاخیر در جوش یا نونیون کم‌علائم استفاده شود)
- بهینه‌سازی عوامل سیستمیک: ترک سیگار، کنترل قند، اصلاح تغذیه، بررسی و درمان کمبود ویتامین D و کلسیم.
این موارد ساده اما مؤثرند.
- دینامیزاسیون (Dynamization): برای بیمارانی که میخ داخل‌مدولا دارند و ثبات بیش‌ازحد صلب است، باز کردن یا تغییر پین/پیچ جهت ایجاد تحریک مکانیکی می‌تواند جوش را تسریع کند.
- تحریک الکتریکی یا میدان مغناطیسی پالسی (PEMF) و سونوگرافی پالسی کم‌توان (LIPUS): بعضی مطالعات نشان‌دهنده فایده‌اند اما شواهد قطعی متناقض است؛ ممکن است در مواردی که بیمار نمی‌خواهد یا نمی‌تواند جراحی کند، مورد توجه قرار گیرد.
- دارودرمانی: ترریپاراتاید (PTH) در مطالعاتی نشان داده که ممکن است به جوش استخوان در برخی بیماران کمک کند، اما معمولاً بصورت تجویزی تخصصی و هزینه‌بر است و مناسب همه موارد نیست.
ب) درمان‌های جراحی (در بیشتر نونیون‌های تیبیال مؤثرترند)
- تعویض میخ داخل‌مدولا (Exchange nailing): برداشتن میخ قبلی، تلقیح مجدد با میخ قطورتر و ریمینگ مدولا؛ اغلب همراه با برداشتن بافت‌های فیبروزی و گاهی افزودن گرافت استخوانی اتوگرافت.
این روش در نونیون‌های غیرعفونی با میخ قبلی شایع و موفق است.
- افزایشی پلاک‌گذاری و پیوند استخوان (Augmentation plating + bone graft): اگر میخ مناسب نباشد یا محل شکستگی خارجی باشد، اضافه کردن پلاک فویل و پیوند استخوان می‌تواند ثبات و جوش را بهبود دهد.
- پیوند استخوان اتوگرافت ایلیاک (Iliac crest autograft): «استاندارد طلایی» برای پر کردن گپ و افزایش بیولوژی محل شکستگی؛ دارای نرخ موفقیت بالا اما با درد ناحیه اهداکننده و محدودیت حجم.
- گرافت‌های جایگزین و بیوتکنولوژی: آلوگرافت، پودر استخوان، و فاکتور‌های رشد مثل BMP-2 یا BMP-7 که در موارد خاص استفاده می‌شوند (هزینه و عوارض احتمالی را دارد).
- ماسکله (Masquelet) یا تکنیک غشای القا شده: در مواردی که نقص استخوانی بزرگ یا عفونت بوده است، روش دو مرحله‌ای—قرار دادن اسپیسِر آنتی‌بیوتیکی، سپس پیوند گرافت در مرحله دوم—موفق است.
- فیکساتور خارجی و تکنیک ایلیزاروف (Ilizarov) یا بازسازی به‌کمک انتقال استخوان: مخصوصاً در نونیون‌های عفونی یا با نقص استخوانی طولانی کاربرد دارد.
چه درمانی مناسب شماست؟
- اگر پزشک شما گفته نیاز به پیوند استخوان است، احتمالاً علت یکی یا چند مورد از این‌هاست: وجود گپ بین قطعات، بیولوژی ضعیف محل (فقدان کالاس)، یا ثبات ناکافی.
در بسیاری از موارد ترکیب روش جراحی (تعویض میخ یا تقویت با پلاک) به‌علاوه پیوند استخوان اتوگرافت بهترین شانس را برای جوش دادن می‌دهد.
- در صورتی که عفونت مطرح باشد، اولویت با پاک‌سازی عفونی و درمان آنتی‌بیوتیکی و پس از کنترل عفونت اقدام به بازسازی و پیوند است (معمولاً به‌صورت مرحله‌ای).
نکات عملی که می‌توانید از جراح بخواهید:
1 درخواست CT اسکن برای دقیق‌تر ارزیابی جوش
2 آزمایش ESR/CRP و در صورت لزوم آسپیراسیون یا کشت
3 پرسش درباره گزینه‌های جایگزین: تعویض میخ + ریمینگ، افزایشی پلاک + پیوند، ماسکله (در صورت نقص بزرگ یا عفونت)
4 پرسش در مورد استفاده از ترریپاراتاید یا تحریک الکتریکی در شرایط شما
5 بررسی عوامل قابل اصلاح (ترک سیگار، ویتامین D)
نتیجه‌گیری و توصیه نهایی:
پیوند استخوان یک روش رایج و مؤثر برای نونیون تیبیال است و در بسیاری از موارد بهترین شانس برای جوش کامل را می‌دهد؛ اما همیشه گزینه‌های دیگری (تعویض میخ، پلاک‌گذاری، تکنیک ماسکله، فیکساتور خارجی، درمان‌های کمکی غیرجراحی یا دارویی) وجود دارد که بسته به علت نونیون و وجود یا عدم وجود عفونت انتخاب می‌شوند.
پیشنهاد می‌کنم یافته‌های تصویربرداری (عکس و CT) و نتایج آزمایش‌های التهابی را با جراح ارتوپد خود مرور کنید و درباره مزایا، معایب و زمان بهبودی هر گزینه صحبت کنید.
اگر مایل باشید می‌توانید نتایج عکس‌ها و آزمایش‌ها را اینجا وارد کنید تا راهنمایی دقیق‌تری بدهم.