سلام من پارکینسون دارم وپندسالیه که داروی پارکین سی فورت وتریفن ۲مصرف میکنم مدتی است که فکرمیکنم که بعضی وقتها مغزم میگیره وغافلگیر میشوم وپاهایم حرکتش کندمیشه اگردوزداروها رابیشترکنم حل میشه ؟
2
سلام آنچه ذکر فرمودید می تواند عارضه پارکینسون باشد جهت هرگونه تغیر دارو بایتسی بیمار توسط نورولوژیستمعاینه گردد حتی گاه لازم است بعد تغیر معاینه مجدد صوزت گیرد
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سلام — اولاً مهم است که هرگز دوز داروها را بدون نظر پزشک معالج تغییر ندهید. توضیحات و توصیههای زیر بر پایه ترکیبات رایج داروهای پارکینسون و عوارض شناختهشده آنهاست؛ اگر ممکن است نام دقیق ترکیب دارویی (مثلاً مقدار لوودوپا/کربیدوپا و آیا انتاکاپون/کامتاسین دارد یا نه) و دوزها را بگویید تا پاسخ دقیقتر بدهم. چه داروهایی احتمالاً مصرف میکنید؟ - «پارکین سی فورت» غالباً حاوی لوودوپا بههمراه مهارکنندهای مانند کاربیدوپا/بنزرازید و گاهی کامتاس (انتاکاپون) است. لوودوپا درمان اصلی سرفصلهای حرکتی پارکینسون است. - «تریفن 2» به احتمال زیاد تریهگزیفنیدیل (anticholinergic) 2 mg است که برای لرزش و برخی علائم استفاده میشود. عوارض شایع و مهم پارکین سی فورت (لوودوپا/ترکیبات وابسته): - حالت تهوع، استفراغ، افت فشار وضعیتی (سرگیجه هنگام ایستادن). - خوابآلودگی یا «حملات خواب» غیرمنتظره. - نوسانات حرکتی: «wearing-off» (کاهش تأثیر دارو قبل از نوبت دوز بعدی)، «on–off» و حرکات غیرارادی (dyskinesia) در دوزهای طولانیمدت. - تغییرات رفتاری: هذیان، توهم، سردرگمی، اختلالات کنترل تکانه (قمار، خرید زیاد، پرخوری) در برخی بیماران. - اگر ترکیب شامل انتاکاپون باشد: اسهال، تیرگی ادرار. عوارض مهم تریفن (تریهگزیفنیدیل): - عوارض ضدکولینرژیک: خشکی دهان، یبوست، تاری دید (قطع تطابق)، احتباس ادراری، تپش قلب. - کاهش حافظه و اختلال شناختی، سردرگمی و تشدید توهم، مخصوصاً در افراد مسن یا کسانی که علائم شناختی دارند. توضیح در مورد «حس گیر کردن مغز/غافلگیر شدن» و کندی پاها - آنچه توصیف میکنید میتواند دو چیز باشد: 1 «فریزینگ» یا قطع کوتاه حرکت که شایع است و معمولاً مرتبط با کنترل دوپامینی و نحوه توزیع دوز لوودوپا است؛ 2 یا حملات کوتاه سردرگمی/هیجانی که میتواند ناشی از نوسانات دارویی، عوارض داروهای ضدکولینرژیک یا اختلال شناختی باشد. - افزایش دوز لوودوپا ممکن است برخی «off»ها و فریزینگ را کاهش دهد، اما افزایش دوز خودسرانه میتواند خطر دیسکینزی، افت فشار، توهم و خوابآلودگی را بالا ببرد. از طرف دیگر، تریهگزیفنیدیل میتواند حافظه و هوشیاری را بدتر کند و در نتیجه احساس «گرفتگی مغز» را تشدید کند. چه کارهایی باید انجام دهید (اولویتبندی): 1 به هیچوجه دوز را خودسرانه افزایش ندهید. ابتدا با نورولوژیست معالج تماس بگیرید. 2 یک «دفترچه علائم» از چند روز تا دو هفته نگه دارید: زمان دقیق مصرف داروها، زمان شروع علائم «گرفتگی»، اینکه علائم قبل یا بعد از خوردن غذا هستند، وجود توهم یا خوابآلودگی و هر علامت جدید دیگر. این اطلاعات بسیار کمککننده است. 3 اگر فریزینگ در زمان «پایان اثر» دارو اتفاق میافتد (یعنی درست قبل از نوبت دوز بعدی): احتمالاً لازم است پزشک دوز را تقسیم کند (دوزهای کوچکتر و مکرر)، یا دارویی از گروه COMT یا MAO-B یا آگونیست دوپامینی اضافه کند. 4 اگر سردرگمی یا کاهش حافظه دارید: احتمالاً تریهگزیفنیدیل باید بازنگری یا قطع شود چون آنتیکولینرژیکها شناخت را تشدید میکنند. این تغییر نیز باید تحت نظر پزشک انجام شود. 5 نکات عملی برای بیمار: داروهای لوودوپا را سر وقت بخورید، در صورت امکان 30–60 دقیقه قبل از غذا مصرف کنید (پروتئین زیاد جذب لوودوپا را مختل میکند)، از ایستادن سریع جلوگیری کنید، محیط را امن کنید برای کاهش سقوط. 6فیزیوتراپی تخصصی برای فریزینگ، تمرینات راه رفتن، و تکنیکهای «cueing» (در معرض گذاشتن خطوط روی زمین یا استفاده از صدای متریک) میتواند بهطور چشمگیری کمک کند. چه داروها/اقدامات دیگری ممکن است پزشک پیشنهاد کند؟ - تقسیم دوز لوودوپا به نوبتهای کوچکتر و مکرر یا استفاده از فرمهای قابل حل/سریعالاثر. - افزودن COMT inhibitor (انتاکاپون) یا MAO-B inhibitor (رازاگیلین/سلژیلین) یا آگونیستهای دوپامینی به تشخیص پزشک. - در موارد مقاوم، گزینههای پیشرفته مثل اپومورفین زیرجلدی یا تحریک عمیق مغز (DBS) مطرح میشود. علائم هشدار که باید فوراً به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید: - گیجی ناگهانی و شدید یا توهم همراه با پرخاشگری، غش یا سقوط مکرر، تب یا خشکی شدید دهان و احتباس ادراری (میتواند نشاندهنده سندرم ضدکولینرژیک شدید باشد)، تشنج یا نقص عصبی جدید، افت فشار شدید یا غش. خلاصه و پیشنهاد نهایی: - احتمالاً مشکل شما ترکیبی از نوسانات دارویی («off/freeze») و/یا اثرات دارویی تریفن است. افزایش خودسرانه دوز ممکن است برخی علائم حرکتی را بهتر کند ولی میتواند عوارض شناختی و رفتاری خطرناکی ایجاد کند. - بهترین گام: با نورولوژیست معالج تماس بگیرید، دفترچه علائم تهیه کنید و از بررسی امکان کاهش یا قطع تریفن و بازنگری برنامه لوودوپا استفاده کنید. اگر مایلهستید، مقادیر دقیق داروها، سنی که دارید، و مشکلات پزشکی دیگر را ارسال کنید تا توصیه مشخصتری بدهم یا لیستی از سوالات مهم برای پرسیدن از پزشکتان آماده کنم.