در بیشتر موارد وقتی داروهای پارکینسون بعد چند سال کماثر میشوند، به این معنی است که بیماری جلو رفته، نه اینکه راهی نباشد. درباره ماریجوانا طبی، شواهد علمی هنوز محدود و متناقض است؛ احتمالاً کمی روی اضطراب و خواب کمک کند، ولی برای راه رفتن و لرزش شدید، معمولاً اثر چشمگیر و مطمئنی ندارد و میتواند گیجی، افت فشار و توهم بدهد، بهخصوص در سن بالا. راهکارهای عملی: ۱ بدون نظر متخصص مغز و اعصاب، به هیچوجه ماریجوانا (حتی نوع طبی) شروع نشود؛ ممکن است با داروهای فعلی تداخل داشته باشد. ۲ از متخصص بخواهید تنظیم دقیق داروها (افزایش دفعات، تغییر نوع دارو یا افزودن داروهای کمکی) و در صورت لزوم بررسی روشهایی مثل پمپ دارویی یا تحریک عمقی مغز را انجام دهد. ۳فیزیوتراپی تخصصی پارکینسون، کاردرمانی و تمرینات تعادلی میتوانند به راه رفتن و کاهش زمینخوردن خیلی کمک کنند. ۴ برای خواب، یبوست، افسردگی و اضطراب حتماً درمان کمکی بگیرد؛ اینها خودشان علائم حرکتی را بدتر میکنند. ۵ از مصرف خودسرانه داروهای گیاهی، الکل یا مواد مخدر برای «آرام کردن لرزش» جلوگیری شود. علائم هشدار: ۱ زمینخوردنهای مکرر، بیاختیاری ادرار یا گیجی و خوابآلودگی شدید. ۲ توهم، پرخاشگری ناگهانی یا تغییر واضح رفتار. ۳ تنگی نفس، درد قفسه سینه یا تب و ضعف شدید ناگهانی. تخصص پیشنهادی: متخصص مغز و اعصاب (ترجیحاً فوق تخصص اختلالات حرکتی).
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
