آیا ایجاد مهر و محبت ، شدنی است؟

سلام و احترام
ببخشید
من نوزادی را به سرپرستی پذیرفته ام. دلم خییییلی برایش میسوزد طفل پاک و معصوم. اما آنقدری که مادران، فرزند خود را دوست دارند، او را دوست ندارم. دچار عذاب وجدان شده ام. چکار کنم که او را مثل دیگر مادران، دوست داشته باشم؟ آیا راهکاری دارد؟ آیا در آینده بهتر میشود؟
البته همه اینها احساس قلبی و درونی ست. هرگز بروز نداده ام و کسی خبر ندارد.
2
سلام
عزیزم حتی مادران زیستی هم گاهی دچار این تناقض می شوند اما اگه این احساس خیلی کمرنگ هست کمی محتاط تر عمل کنید چون نگهداری از نوزاد کار بسیار سخت و طاقت فرسا هست در ضمن باید با عشق انجام شود تا دلبستگی امن ایجاد شود، به گفتگو‌های درونی خودتون توجه کنید تا علت مشخص بشه
1
سلام.
خوش بحال شما .بسیار کار ارزنده ای انجام.
داده این.
مهر و محبت.
به تدریج ایجاد می‌شود موردی ندارد نگران نباشین
1
سلام
وقت بخیر، همین که این موضوع برای شما مهم هست و احساس نگرانی کرده اید یعنی نسبت به کودکتون احساس مادری می‌کنید و نسبت به مسئولیتی که قبول کرده اید حساس هستید.
به تدریج مهر و محبت ایجاد می‌شود.
مادر بودن فقط بدلیل بارداری و زایمان و شیردادن به بچه بوجود نمی آید.
مادری شغلی تمام وقت هست.
اینکه 24 ساعته در کنار کودک هستید و اورا در اولویت قرار میدهید و سختی میکشید، باعث بوجود آمدن مهر و محبت می‌شود.
البته به سن کودکی که قبول مسئولیت کرده اید نیز بستگی دارد که چقدر طول بکشد این حس مادری بیشتر شود.
حتما در مورد این نگرانیتون به همسرتون بگید جهت همدلی و همراهی.
و از یک روانشناس هم کمک بگیرید
1
سلام
دوست عزیز
احساس شما کاملا طبیعی است و معمولا کسانی که نوزادی را به سرپرستی میپذیرند با چالش‌های مشابهی روبرو هستند مانند عذاب و جدان که در نتیجه ی مقایسه خود با مادران زیستی ایجاد می شود.
رابطه ای که با کودکان ایجاد می شود در افراد مختلف به شکل‌های متفاوت درک و بروز پیدا می کند و آنطور که انتظار داریم رابطه ای فوری و بی چون و چرا نیست.
این ارتباط برای مادران زیستی از اوایل بارداری و تولد نوزاد شکل می گیرد که فرایندی زیستی و فیزیولوژی است.
اما در مورد سرپرستی، این فرایند زمان بر است و نیاز به پذیرش دارد.
ابتدا پذیرش خود و احساساتتان به شما کمک می کند تا تلاش خود را ببینید و درک کنید که هیچ انسانی کامل نیست.
در نهایت محبت واقعی و عاطفی به کودک به تدریج با مراقبت، همدلی و درک نیاز‌های کودک شکل می‌گیرد
هر چه بیشتر به او توجه داشته باشید و با او وقت بگذرانید و در کنار او باشید، این احساسات به مرور زمان عمیق تر خواهد شد.
مانا باشید.
1
سلام و عرض ادب.
دلبستگی یک روند هست و ناگهانی اتفاق نمی افته.
بهتره یک روال مشترک مادر فرزندی بسازید مثل زمان‌هایی برای بازی‌های دونفره، قصه گفتن‌های قبل از خواب و غیره.
1
سلام.
توجه به نیاز‌های کودک و پرورش یک کودک بدون آسیب نیازمند آگاهی و تجربه هست، خوب هست که شما نسبت به فرزندخوانده احساس مسئولیت می کنید، بهره گیری از خدمات روانشناختی نیز به شما کمک خواهد کرد.
پیروز باشید
1
بله، مهر و محبت قابل پرورش است و اغلب با زمان و تجربه شکل می‌گیرد؛ به تدریج با مراقبت روزانه، تماس فیزیکی، توجه به نیاز‌های کودک و ایجاد روتین‌های مثبت، پیوند عاطفی قویتر می‌شود و احساسات طبیعی محبت به مرور در دل شما رشد می‌کند.
1
سلام
آفرین به شما چقدر کار ارزشمندی انجام دادید اگر مهر و محبت در وجود شما نبود قطعا سراغ اینکار نمی رفتید در اینجا انگار وجود شما دو بخش می شود یک بخش که تمایل به پذیرش این کودک دارد و یک بخش که هنوز مردد است بهتره در رابطه با این بخش با یک روان شناس هیجان مدار صحبت کنید تا ریشه را پیدا و درمان کند.
1
سلام
معمولا این مهر و محبت به تدریج ایجاد می شود و جای نگرانی نیست ولی اگر مشکلاتی مثل و سواس فکری و یا نشخوار ذهنی را از قبل داشتید اینجا هم می تونه مسئله ساز بشه و نیاز دارید به تراپیست مراجعه کنید.
1
درود بر شما.
مهر و محبت به تدریج صورت میگیره، نگرانی رو از خودتون دور کنید
1
این طبیعی است و محبت به تدریج با مراقبت و وقت گذاشتن شکل می‌گیرد.
صبور باشید و در صورت اضطراب شدید، با روانشناس مشورت کنید.
1
دوست عزیز اول از همه باید بگم کارتون خیلی ارزشمنده و اینکه سرپرستی یک نوزاد رو قبول کردید خودش نشونه بزرگی از انسانیت و قلب مهربونه درباره مهر هم واقعیت اینه که محبت یک دفعه نمی‌فته تو دل خیلی وقت‌ها کم کم و با رسیدگی روزانه و لمس و نگاه و وقت گذروندن شکل میگیره اینکه الان هنوز اون احساس شدید رو ندارید طبیعی هست چون رابطه در حال ساخته و ذهنتون تحت فشاره مقایسه هست، به خودتون زمان بدید این پیوند معمولا با گذر زمان خیلی عمیقتر می‌شه اگر هم عذاب و جدان اذیتتون میکنه بهتره با یک مشاور صحبت کنید تا از این فشار فکری بیرون بیاید .
1
دلبستگی بین شما و کودک طول می‌کشد تا ایجاد شود ذهن و بدن هنوز فرصت نکردن دلبستگی بسازند با تکرار لمس‌ها، گفتگو با نوزاد، مراقبت‌های روزانه به مرور ایجاد دلبستگی می‌کند . از خودت انتظار نداشته باش فورا عشق تمام قد داشته باشی حتی مادرانی که نوزاد خودشان را به دنیا می اورند احساساتی مثل شما دارند و نیازمند زمان هستند، عشق مادری با تجربه‌های کوچک روزمره عمیق می‌شود.
1
سلام.
فرایند رشد و پیوند مادر _ فرزند دوره حساسی دارد که توجه و مرافبت دلسوزانه مادر و پاسخگویی نوزادباعث شکلگیری و مستحکم شدن پیوند مادر _فرزند می شود.
با توجه سن چهل سالگی شما: آیا توان توجه، صبر و حوصله کافی برای پاسخگویی به نیاز‌های نوزاد اعم جسمانی و عاطفی دارید؟ آیا تغییرات یائسگی در تشدید مشکلات خلقی و رفتاری برای شما و نوازد خواهد شد؟ احساس
گناه و عذاب و اجدان درونی نکات مهمی در مورد تجربیات درونی شما انعکاس می‌دهد.
هر گونه افکار و احساسات منفی را انکار و سرکوب نکنید که باعث دوسوگرایی شرم و گناه یا دلگرمی و دلسوزی شود.
لازم است در مورد سلامت روان رابطه شما و نوزاد از خدمات روانشناسی بهره مند شوید
1
سلام
. دوست عزیز؛
کاملا طبیعی است که محبت عمیق مادری در سرپرستی، تدریجی شکل می گیرد و اگر فورا احساس نکنید، به هیچ وجه نشانه بدبودن شما نیست.
تقریبا در همه موارد، با گذشت زمان و تماس روزمره، پیوند عاطفی خیلی قوی تر می شود.
اما چون الآن احساس عذاب و جدان و اضطراب دارید، بهتر است حتما با روانشناس کار کنید تا اولا
فشار روانی تان کم شود، و
دلبستگی ایمن بین شما و نوزاد درست شکل بگیرد،
و نگرانی از (کمدوستداشتن) تبدیل به پیوند واقعی و طبیعی شود.
این مشکل قابل درمان است .
1
احساس شما کاملا طبیعی است.
مهر و محبت نسبت به فرزند با گذشت زمان و تعامل مستمر شکل می‌گیرد و لزوما از ابتدا به شدت عشق مادری نیست.
توجه روزانه، لمس، صحبت و مراقبت پایدار به ایجاد پیوند عاطفی کمک می‌کند.
صبر، صمیمیت و پذیرش تدریجی احساسات، در آینده محبت واقعی را تقویت خواهد کرد.
اینستاگرام: rastak.brainclinic
0
با سلام
از اینکه فرزندی را به سرپرستی قبول کردی عالی است اما دراین شرایط، زمان و مقایسه کردن و خطا شناختی بسیار تاثیر داشته صلاح دراین است به روان شناس مراجعه نمایید
0
وقت بخیر، مهم‌ترین عاملی که مانع از دوست داشتن این کودک به گون‌های که میخواهید می‌شود، عامل ذهنی است.
افکار و احساساتی که در ذهن دارید بسیار مهم است.
لازم است در یک محیط امن درمانی از تمامی آنها صحبت کنید تا با بررسی و تحلیل درمانگر بتوانید از این مرحله گذر کنید.
0
حتما به روانشناس مراجعه کنین تا سطح دلبستگی و نحوه عشق و رزی شما ارزیابی بشه و بعدش بشه نظر داد
0
با سلام
از اینکه فرزندی را به سرپرستی قبول کردی عالی است اما دراین شرایط، زمان و مقایسه کردن و خطا شناختی بسیار تاثیر داشته صلاح دراین است به روان شناس مراجعه نمایید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احساساتی که شما تجربه می‌کنید کاملاً طبیعی است و بسیاری از والدین در موقعیت‌های مشابه، احساسات مشابهی دارند.
مهم است که بدانید برقراری ارتباط عاطفی، گاهی اوقات، زمان می‌برد و نیازمند صبر و درک می‌باشد.
در اینجا چند پیشنهاد عملی برای تقویت محبت میان شما و فرزند پذیرفته‌ شده‌تان وجود دارد:
1 صرف وقت با کیفیت: تلاش کنید وقت بیشتری را با کودک سپری کنید و در فعالیت‌های مشترک شرکت کنید.
این امر به شما کمک می‌کند تا ارتباط بهتر و عمیق‌تری برقرار کنید.
2 مشاوره روانشناسی: گاهی اوقات درخواست کمک از یک متخصص روانشناسی که تجربه کار با خانواده‌ها را دارد می‌تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را درک کرده و راه‌هایی برای برقراری ارتباط بهتر را یافت.
3 آموزش و فراگیری: مطالعه درباره روابط والدین و کودکان و شرکت در کارگاه‌های آموزشی می‌تواند شما را برای ایجاد پیوند‌های قوی‌تر تجهیز کند.
4 صبر و حوصله: ایجاد یک رابطه عاطفی مستحکم ممکن است زمان ببرد.
مهم است که به خود و کودک زمان دهید تا با یکدیگر راحت شوید.
از آنجا که هر فردی منحصر به فرد است، ممکن است راه‌های مختلفی برای برقراری ارتباط وجود داشته باشد.
توصیه می‌شود برای دریافت راهنمایی و مشاوره بیشتر با یک متخصص تماس بگیرید.