زرد شدن سقف دهان میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله عفونتها، التهابها، یا عدم تعادل در ویتامینها و مواد معدنی بدن. احتمال دیگر وجود آسیب یا تحریک مکانیکی (مانند مصرف غذاهای داغ یا سخت) میباشد. در برخی موارد، این مسئله ممکن است به دلیل برخی بیماریهای سیستمیک نظیر زردی ناشی از بیماریهای کبدی نیز باشد. بهتر استدر صورت تداوم و یا تشدید علائم به پزشک یا دندانپزشکمراجعه کنید تا از نزدیک بررسیهای لازم صورت گیرد و درمان مناسب آغاز شود.
زرد شدن سقف دهان میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله عفونتها، التهابها، یا عدم تعادل در ویتامینها و مواد معدنی بدن. احتمال دیگر وجود آسیب یا تحریک مکانیکی (مانند مصرف غذاهای داغ یا سخت) میباشد. در برخی موارد، این مسئله ممکن است به دلیل برخی بیماریهای سیستمیک نظیر زردی ناشی از بیماریهای کبدی نیز باشد. بهتر استدر صورت تداوم و یا تشدید علائم به پزشک یا دندانپزشکمراجعه کنید تا از نزدیک بررسیهای لازم صورت گیرد و درمان مناسب آغاز شود.
در بیشتر موارد زرد شدن سقف دهان همراه با کمی کبودی، به علت التهاب خفیف، سوختن با غذای داغ، ضربه با غذاهای سفت یا عفونتهای خفیف قارچی و باکتریایی است و معمولاً خطرناک نیست. احتمال دیگر، تغییرات موقتی عروقی و رنگدانهای مخاط دهان است که خودبهخود بهتر میشود. راهکارهای عملی: ۱ تا چند روز از غذا و نوشیدنی داغ، تند، اسیدی (لیمو، ترشی، نوشابه) و سیگار خودداری کن، غذا نرم و و لرم مصرف کن. ۲ روزی ۲ تا ۳ بار با محلول آب نمک رقیق (نصف قاشق چایخوری نمک در یک لیوان آب و لرم) بهآرامی غرغره کن. ۳ بهداشت دهان را خوب رعایت کن؛ مسواک ملایم، نخ دندان، و شستوشوی آرام سقف دهان بدون فشار زیاد. ۴ اگر داروی خاص، آنتیبیوتیک یا دهانشویه قوی استفاده میکنی، بدون قطع خودسرانه، موضوع را با پزشک یا داروساز مطرح کن تا در صورت لزوم تغییر دهد. ۵ هر روز در آینه به سقف دهان نگاه کن؛ اگر اندازه، رنگ یا درد آن بدتر شد، حتماًمعاینه حضوری لازم است. علائم هشدار: ۱ درد شدید، تاول، خونریزی، یا زخم عمیق که بیش از ۱۰ تا ۱۴ روز خوب نشود. ۲ همراه شدن با تب، بیحالی، بوی بد شدید دهان، یا پخش شدن لکهها به بقیه دهان. ۳ توده سفت، نامنظم، یا زخم مقاوم به درمان که اندازهاش بزرگتر میشود. تخصص پیشنهادی: متخصص بیماریهای دهان و فک و صورت
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.