آیا داروهای روانی باید تا آخر عمر مصرف شوند؟

سلام.

ایا برای درمان اختلالات روانی مث وسواس و افسردگی وباید چندین سال یا تا اخر عمر دارو مصرف کرد؟
احتمال درمان قطعی در مدت مشخصی هستش که بعد از اون دارو قطع بشه.
و اینکه گفته میشه داروهای اعصاب اعتیاد اور هستش و ترکش سخت و حتی ممکنه با بازگشت بیماری همراه باشه چقدر درسته؟

ممنون بابت پاسخگویی
22 تیر 1405

پاسخ پزشکان

0
دوست عزیز
دارو‌های روانپزشکی هورمون‌های مغزی را منظم می کنند.
در صورتیکه دارو بدون دستور پزشک قطع بشه علائم داره.
الزاما نیاز نیست دائم مصرف بشه ولی حتی اگر نیاز به مصرف دائمی باشه سخت نگیرید! وقتی حال جسمی و روانی با مصرف دارو ایده آله پس چه ایرادی داره طولانی مدت مصرف بشه.
باور‌های غلط عامه را کنار بگذارید و به حال خوب فکر کنید.
موفق باشید
0
سلام.
اینکه درمان چقدر طول بکشه به نوع بیماری، شدت، تعداد دفعات عود و میزان پاسخ به درمان بستگی داره.
درصورتی که ترک دارو‌ها زیر نظر متخصص مربوطه انجام بشه مشکلی پیش نمی‌اد
0
سلام
و سواس و افسردگی مواردی هست که اگر با کمک رواندرمانی و داروی منظم کنترل بشه با تغییر محیط و شرایط شغلی، زندگی و رفتاری فرد علائم بهبود پیدا میکنه و گاهی دیگه نیاز به مصرف دارو نیست.
ترک دارو هم تحت نظر پزشک بدون مشکل خواهدبود.
اگر فردی داروی فشار یا دیابتش رو مصرف نکند علائم فشار و دیابتش برخواهدگشت پس آیا این دارو‌ها اعتیادآور است و نباید مصرف شود؟
0
سلام
مدت زمان دارودرمانی با توجه به شدت و مدت و شرایط شما در افسردگی و و سواس تجویز میشن، درمان افسردگی و و سواس دووجهی هست یعنی روان درمانی هم در کنار دارودرمانی باید انجام بشه تا اثربخشی لازم رو داشته باشه و بهبود تسریع بشه، پیشنهاد می‌کنم جهت تکمیل درمان در کنار دارودرمانی، روان درمانی رو هم تحت نظر روانشناس شروع کنید تا درمان سریعتر و با اثری طولانی تر انجام بشه

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً برای اختلالاتی مثل افسردگی و و سواس نیاز به دوره دارویی متفاوت است؛ در بیشتر موارد درمان می‌تواند از چند ماه تا چند سال طول بکشد و گاهی نگهداری طولانی‌مدت لازم است.
بسیاری با ترکیب دارو و روان‌درمانی بهبودی قابل توجه می‌یابند و همهٔ دارو‌ها اعتیادآور نیستند؛ اما برخی دارو‌ها مانند بنزودیازپین‌ها می‌توانند و ابستگی ایجاد کنند.
آرام باشید؛ برنامهٔ درمانی فردی و قطع تدریجی زیر نظر پزشک ایمن است.
راهکار‌های عملی:
- برای ارزیابی کامل به یک روان‌پزشک مراجعه کنید تا مدت و نوع درمان مشخص شود.
- روان‌درمانی (مثلاً شناختی-رفتاری) را همزمان پیگیری کنید؛ این کمک می‌کند نیاز به داروی بلندمدت کاهش یابد.
- هرگز دارو را ناگهانی قطع نکنید؛ در صورت نیاز پزشک کاهش تدریجی تنظیم می‌کند.
- اگر داروی و ابستگی‌زا (مثل بنزودیازپین) مصرف می‌کنید، درباره جایگزین و برنامه قطع با پزشک صحبت کنید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامهٔ خودکشی یا تمایل به آسیب رساندن به خود.
- تشدید ناگهانی علائم که انجام کار‌های روزمره را غیرممکن کند یا رفتار تهدیدآمیز نسبت به دیگران.
- بروز عوارض جدی دارویی: تب بالا، سختی تنفس، تشنج، گیجی یا سفتی شدید عضلانی.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.