سلام مادر من ۵۸ ساله بیماری دیابت دارن و از ۴ سال پیش انسولین تزریق میکنن حدود ۴ ماه است که انسولین ۷۰/۳۰ با دوز روزانه صبح ۳۶ واحد و شب ۳۶ واحد تزریق میکنن همراه با داروی سینوریپا ۵/۱۰۰۰ حدود یک هفته است که برنج و نان را حذف کردن تو این یکهفته دچار افت قند شدن به طوری که دو روز پیش ساعت ۵ بعدازظهر تست قندشون عدد ۴۹ رو نشان داد و بعد از کلی خوردن نوشیدنی قند دار و خوردن غذا بعد از سه ساعت ۱۰۹ شد که تزریق انسولین شب رو انجام ندادن . روز بعد قند ناشتا ۱۵۰ شد و انسولین صبح تزریق شد
7 شهریور 1399
پاسخ پزشکان
0
عزیزم در این شرایط که بیمار تصمیم به کاهش وزن گرفته حتما باید میزان انسولین طبق نظر پزشک کاهش پیدا کنه. در صورت تمایل برای ویزیت غیر حضوری با سایت نوبت مکالمه تماس بگیرید.
باسلام حذف نان و برنج کارصحیحی نیست باید بمقدارتوصیه شده استفاده کنید چون انسولین مادرشمامخلوط کوتاه اثر و طولانی اثراست چارت قندخون روزانه را داشته باشید و ازطریق مشاوره غیرحضوری جهت تنظیم انسولین اقدام بفرمایید
خلاصه کوتاه - افت قند (49 mg/dL) بعد از حذف منابع کربوهیدرات (نان و برنج) شایع و منطقی است چون انسولینهای مخلوط (مثلاً 70/30) بخشی از اثرشان برای پوشش غذاست. نبایدخودسرانه دوزها را زیاد و یا مکرر قطع کنید؛ بهترین کار تنظیم تحت نظر پزشک و مانیتورینگ بیشتر. علت احتمالی افت قند او (بهطور خلاصه) -انسولین 70/30 حاوی بخش کوتاهاثر (برای و عدهها) و بخش میاناثر (برای ساعات بعدی). وقتی نان/برنج را حذف میکنید، انسولینی که برای آن کربوهیدراتها پیشبینی شده است، باعث افت میشود. - ممکن است داروی خوراکیِ همراه (نامی که ذکر کردید «سینوریپا» را لطفاً تأیید کنید) هم در کاهش قند نقش داشته باشد اگر از دستهای است که سبب ترشح انسولین میشود (مانند سولفونیلیوریاها یا گلینیدها). اقدامات فوری در هنگام افت قند (قند <70 mg/dL؛ در مورد شما 49 mg/dL) 1 علائم: تعریق، لرزش، اضطراب، گرسنگی، سرگیجه یا گیجی. اگر این علائم هست سریع عمل کنید. 2 درمان سریع: 15-20 گرم کربوهیدرات ساده سریعالتحرک (مثلاً 120 میلیلیتر آبمیوه یا نوشابه معمولی، 4 عدد قرص گلوکز، 1 قاشق غذاخوری شکر یا عسل). 3 بعد از 15 دقیقه قند را دوباره اندازه بگیرید؛ اگر هنوز <70 تکرار کنید. اگر به بالای 70 رسید و و عده غذایی اصلی بیش از 1 ساعت زمان دارد، یک میانوعده حاوی کربوهیدرات پیچیده + پروتئین بخورید (مثلاً نان و پنیر یا ماست و بیسکویت) تا از افت مجدد جلوگیری شود. 4 اگر فرد بیهوش یا تشنج کرده است: تزریق گلوکاگون اورژانسی (1 mg IM/SQ) و تماس با اورژانس. راهنمایی کلی برای تنظیم دوز انسولین 70/30 (نکات مهم) -هشدار مهم: تغییر دوز باید تحت نظر پزشک یا تیم دیابت انجام شود. توصیههای زیر عمومیاند و نه نسخه پزشکی شخصیشده. - در صورت یک دوره کاهش محسوس کالری/کربوهیدرات (مثل حذف نان و برنج)، معمولاً لازم است دوز انسولین کاهش یابد. یک قاعده عملی محافظهکارانه: در اولین مرحله دوز را 10-20% کمتر کنید یا حدود 2–4 واحد کاهش دهید (بسته به دوز پایه و وزن فرد). اگر افت قند ادامه داشت، کاهش بیشتری لازم است. - اگر افت قند اتفاقی و تنها یکبار بوده، ممکن است به جای تغییر اساسی، رژیم غذایی را موقتاً باقابلیت پیشبینی کربوهیدرات تنظیم کنید و پایش مکرر قند انجام دهید. اما اگر افت قند تکرار شود، نیاز به کاهش دوز یا بازنگری ترکیب درمانی است. تنظیم بر اساس الگوی قندی (مثالی برای انسولین مخلوط 70/30) - دوز صبح (تزریق صبحگاهی): معمولاً قند پیش از ناهار و عصر را تحتتأثیر قرار میدهد. اگر افت در ظهر/عصر رخ میدهد، کاهش دوز صبحگاهی منطقی است. - دوز شب (شبانه): بیشتر قند صبحگاهی ناشتا را تحت تأثیر قرار میدهد. اگر قند ناشتا بالا است بهتدریج دوز شب را افزایش دهید، و اگر خوابگاه یا نیمهشب افت دارد دوز شب را کاهش دهید. - شیوه کمخطر افزایش/کاهش: تغییرات 2 واحدی یا 10% هر 3 روز اگر الگو ثابت بماند. اگر افت قند جدی یا مکرر داریم، کاهش سریعتر (مثلاً 20% یا 4 واحد) ممکن است لازم شود اما تحت نظر پزشک. پیشنهادهای عملی براساس وضعیت مادر شما 1 الان که حذف نان و برنج انجام شده، تا زمان مشاوره با پزشک: - قند را بیشتر چک کنید: قبل از صبحانه، قبل از ناهار، قبل از شام، 2 ساعت بعد از و عدهها و هنگام شب (مثلاً قبل از خواب و نیمهشب اگر ممکن است) برای 3-7 روز. - اگر افت مجدد <70 مشاهده شد، هر بار دوز مربوطه را 10-20% یا 2-4 واحد کاهش دهید و پزشک را مطلع کنید. 2 در موقعیت قبلی که 49 دیده شده و برای شب انسولین را زدند: آن تصمیم میتواند موقتاً منطقی باشد اما نباید مدام خودسرانه قطع شود. اگر شب را بدون انسولین بگذرانید، صبح قند افزایش یافته (مثلاً 150) طبیعی است ولی باید بررسی شود که چرا و آیا باید شب بعد دوز متفاوت باشد. 3 به پزشک یا مرکز دیابت اطلاع دهید و گزارش دقیق (قندها، غذاها، دوزها و زمان تزریق) ببرید تا تنظیم مناسب انجام شود. اهداف قندی معمول (برای اکثر بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2، قابل شخصیسازی) - قند ناشتا: حدود 80–130 mg/dL -2 ساعت بعد از غذا: <180 mg/dL (اهداف برای افراد مختلف، سن و وجود بیماریهای همراه ممکن است تغییر کند؛ با پزشک خود هماهنگ کنید.) مواردی که باید فوراً به پزشک یا اورژانسمراجعه کنید - تکرار افت قند شدید (<54 mg/dL) یا هر افتی که باعث از دست رفتن هوشیاری یا تشنج شود. - عدم توانایی اصلاح افت قند با روشهای ساده یا تکرار افتها حتی بعد از کاهش دوز. - تب شدید، تهوع/استفراغ مداوم یا علائمی از کتواسیدوز (بوی میوهای تنفس، تنگی نفس) اگر مادر شما از انسولین کامل یا دوزهای بالا استفاده میکند. نکات تکمیلی و آموزنده - همیشه قبل از تزریق انسولین از مقدار و زمان آخرین و عده غذایی مطمئن شوید. اگر و عده غذایی کمکربوهیدرات است، یا ایشان میل به حذف کامل کربوهیدرات داشتند، انسولین کوتاهاثر باید متناسب کاهش یابد یا و عده غذایی جایگزین با 15-30 گرم کربوهیدرات سریع فراهم شود. - سوابق (لاگ) قند، غذا و دوزها را برای 1-2 هفته ثبت کنید و به پزشک نشان دهید تا تصمیم دقیقتری گرفته شود. - بررسی داروهای خوراکی همراه: اگر دارویی استفاده میکنند که خطر افت قند دارد، ممکن است نیاز به تغییر یا قطع آن وجود داشته باشد. لطفاً نام دقیق دارو و دوز را چک کنید و به پزشک بگویید. - داشتن قرصها یا لیوان شکر، قرص گلوکز و کیت گلوکاگون در منزل را فراموش نکنید. سخن پایانی - وضعیت مادر شما جدی اما قابل مدیریت است. حذف ناگهانی کربوهیدرات بدون تنظیم انسولین علت اصلی این افت بوده است. بهترین کار: پایش قند بهطور منظم در چند روز آینده، کاهش محتاطانه و موقت دوزها طبق الگوهای قندی، و مراجعه به پزشک/تیم دیابت برای تنظیم دقیق (یا تغییر به برنامه درمانی دیگر مثل انسولین پایه+پراندیال اگر مناسب باشد). در صورت هر افت شدید، از درمان سریع هیپوگلیسمی استفاده کنید و در صورت بیهوشی، گلوکاگون و اورژانس. اگر مایل باشید، اطلاعات دقیقتری میتوانم ارائه دهم اگر نام دقیق داروی «سینوریپا»، وزن مادر، سابقه بیماریهای قلبی/کلیوی، و جدول قندها (مثلاً یک هفته) را بفرستید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.