درمان دفع پروتئین از کلیه؛ آیا قطعی است؟

در بیشتر موارد، دفع پروتئین از ادرار یک «علامت» از مشکل زمینه‌ای است، نه یک بیماری مستقل.
اگر علت اصلی مثل فشار خون، دیابت یا التهاب کلیه زود و درست کنترل شود، احتمالاً می‌توان دفع پروتئین را کم کرد یا گاهی کاملاً برطرف کرد.
اما اگر دیر تشخیص داده شود یا مزمن و شدید باشد، معمولاً به جای «درمان قطعی»، هدف پزشک کند کردن پیشرفت و محافظت از کلیه است، نه برگشت کامل.
راهکارهای عملی:
۱ کنترل دقیق فشار خون و قند خون (با دارو و رژیم)، چون شایع‌ترین علت دفع پروتئین همین‌ها هستند.
۲ کاهش مصرف نمک، فست‌فود، غذای کنسروی و پرهیز از مصرف خودسرانه داروهای مسکن مثل ایبوپروفن و دیکلوفناک.
۳ تنظیم وزن، پیاده‌روی منظم روزانه و ترک سیگار برای کاهش فشار روی کلیه.
۴ آزمایش دوره‌ای ادرار و کراتینین خون برای پیگیری میزان دفع پروتئین و عملکرد کلیه.
۵ مصرف منظم داروهای تجویزشده (به‌خصوص داروهای فشار خونِ محافظ کلیه) و قطع نکردن خودسرانه آن‌ها.
علائم هشدار:
۱ ورم واضح دور چشم‌ها، دست‌ها یا مچ پا، یا افزایش ناگهانی وزن.
۲ تنگی نفس، خستگی شدید، یا کاهش محسوس حجم ادرار.
۳ درد پهلو، ادرار خونی، یا بالا رفتن شدید و ناگهانی فشار خون.
تخصص پیشنهادی:
متخصص کلیه و مجاری ادراری (نفرولوژیست).