امید به بهبود هوشیاری بعد از ایست قلبی و کما

در بیشتر موارد بعد از ایست قلبی، وضعیت مغز به شدت وابسته به مدت قطع خون‌رسانی و اقدام‌های سریع احیا است.
این‌که عموی شما نمره هوشیاری حدود ۸ تا ۱۰ دارد، یعنی کاملاً بدون واکنش نیست و این می‌تواند تا حدی امیدوارکننده باشد، ولی پیش‌آگهی دقیق فقط با معاینه عصب‌شناسی، سی‌تی یا ام‌آر‌آی و گذر زمان مشخص می‌شود.
در ۷۲ ساعت اول معمولاً هنوز زود است که قاطعانه ناامید یا خیلی امیدوار بود.
راهکارهای عملی:
۱ پیگیری روزانه توضیحات پزشک آی‌سی‌یو درباره معاینه عصبی (واکنش به درد، باز شدن چشم‌ها، حرکت دست و پا، واکنش مردمک‌ها).
۲ سؤال مشخص از پزشک درباره نتایج سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی مغز و آزمایش‌ها؛ این نتایج بیشتر از سن به تنهایی روی پیش‌آگهی اثر دارند.
۳ فراهم کردن حضور یک همراه آرام و آشنا (اگر اجازه دهند) که با صدای آرام نام بیمار را صدا بزند و جملات کوتاه و امیدوارکننده بگوید.
۴ دقت به پیشگیری از عفونت، زخم بستر و مشکلات تغذیه‌ای با همکاری تیم پرستاری؛ این‌ها روی روند بهبود اثر غیرمستقیم دارند.
علائم هشدار:
۱ گزارش بدتر شدن ناگهانی سطح هوشیاری، افت ناگهانی نمره گلسکو نسبت به روز قبل.
۲ تشنج، حرکات غیرارادی شدید یا کج شدن ناگهانی صورت و اندام.
۳ ناپایداری شدید فشار خون، تنگی‌نفس حاد یا ایست قلبی مجدد.
تخصص پیشنهادی: فوق تخصص مراقبت‌های ویژه (آی‌سی‌یو) به همراه متخصص مغز و اعصاب.