آیا مصرف قرص استراموکس بر روی درمان پیش فعالی تاثیر دارد؟

تاثیر قرص استراموکس در درمان بیش‌فعالی و کمبود تمرکز
سلام. روانپزشک برای بیش فعالی این دارو را تجویز کرد با دوز ۱۸ که بی تاثیر بود. بعد دوز رو به ۲۵ افزایش داد. الا بعد از سه ماه مصرف، هنوز تاثیر قابل توجهی دیده نشده. خواستم بدونم این دارو اصلا جایگاهی در درمان بیش فعالی کمبود تمرکز داره یانه،؟
11
با سلام
داروی اتوموکستین (استراموکس) از دارو‌هایی که در درمان بیش فعالی تجویز می شود، در صورت عدم پاسخ درمانی می توان دز دارو را افزایش دارد و در صورت عدم پاسخ مجدد نیاز به تغییر نوع داروخواهد بود.
1
باسلام درمان دارویی به همراه کاردرمانی و اصلاح سبک فرزندپروری می تواند نتیجه بهتری داشته باشد
1
سلام
داروی فوق جزو خط دوم درمان بیش فعالی می‌باشد.
با توجه به عدم پاسخ در شما نیاز به بررسی مجدد تشخیصی و در صورت تایید تشخیص بیش فعالی با توجه به علایم شروع داروی مناسب می‌باشد.
با آرزوی سلامتی برای شما دکتر حمیدرضا کامروان.
-2
با سلام
داروی اتوموکستین (استراموکس) از دارو‌هایی که در درمان بیش فعالی تجویز می شود
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در بیشتر موارد استراموکس (آتوموکستین) یکی از دارو‌های شناخته‌شده برای درمان بیش‌فعالی و کمبود توجه است، نه یک داروی اشتباه.
اما اثرش معمولاً آهسته و تدریجی است و در بعضی افراد با دوز پایین یا بعد از چند ماه هم بهبود و اضحی دیده نمی‌شود، بنابراین موضوع بیشتر به دوز، مدت مصرف و شرایط خود شما مربوط است تا «بی‌ربط بودن» دارو.
راهکار‌های عملی:
۱ ثبت روزانه وضعیت: میزان تمرکز، بی‌قراری، خواب و اشت‌ها را یادداشت کنید تا تصویر روشن‌تری از تغییرات برای روانپزشک فراهم شود.
۲ با روانپزشک درباره عدم بهبود و اضح بعد از سه ماه صادقانه صحبت کنید؛ احتمالاً نیاز به تنظیم دوز، تغییر ساعت مصرف یا حتی تعویض دارو وجود دارد.
۳ در مورد عوارض احتمالی مثل کاهش اشت‌ها، تهوع، بی‌خوابی یا تپش قلب حتماً اطلاع دهید تا دوز ایمن بررسی شود.
۴ کنار دارو، روی بهداشت خواب، کم کردن حواس‌پرت‌کن‌ها، برنامه‌ریزی کار‌ها و استراحت‌های کوتاه منظم کار کنید؛ دارو به‌تن‌هایی کافی نیست.
۵ اگر وزن، سابقه قلبی یا دارو‌های دیگر دارید، حتماً دوباره با روانپزشک چک شود؛ گاهی دوز بر اساس وزن و شرایط عمومی باید بالاتر یا پایین‌تر شود.
علائم هشدار:
۱ تپش قلب شدید، درد قفسه سینه یا تنگی نفس.
۲ افکار خودکشی، تحریک‌پذیری شدید یا رفتار‌های غیرعادی ناگهانی.
۳ سردرد شدید ناگهانی، سرگیجه شدید یا بی‌هوش شدن.
تخصص پیشنهادی:
روانپزشک (به‌ویژه روانپزشک کودک و نوجوان در صورت کم‌سن بودن بیمار).