کاهش میل جنسی ناشی از سرترالین و فلوکستین؟

کاهش میل جنسی بعد از سرترالین و فلوکستین
سلام. از برخی نزدیکان که سابقه مصرف طولانی مدت فلوکستین یا سرترالین دارند، شنیدم که حتی پس از قطع دارو ، میل جنسی، مثل سابق نشده و بعد از گذشت چند ماه از قطع، همچنان میل جنسی شان برنگشته است. حال آنکه اغلب پزشکان میگویند که پس از قطع دارو، کاهش میل جنسی برطرف می شود و میل جنسی برمیگردد.
نظر شما چیست؟
2
سلام خدمت شما
دوست عزیز در این زمینه بهتر است با روانپزشک خود مشورت کنید
1
سلام و احترام
نظرات پزشکان متخصص روانپزشکی رو مطالعه کنید در زمینه ی دارو‌ها اطلاعات کامل و مفیدی دارند
0
با سلام
بعد از قطع دارو‌های ذکر شده میل جنسی قابل برگشت است ولی اگر که میل جنسی بعد از قطع همچنان بر نگردد، نیاز به ارزیابی از نظر علت‌های مرتبط توسط سکس تراپیست هست
0
سلام.
دوست عزیز همه دارو‌های شیمیایی می توانند عوارض خاصی را برای فرد ایجاد کنند . توصیه می کنم حتما همزمان با دارو درمانی، جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی با روانشناس نیز داشته باشید تا درمان شما سریعتر و اثرات جانبی دارو برای شما کمتر باشد .
0
با سلام،
پس از قطع از دارو‌ها میل جنسی به حالت قبل برمیگردد.
و همچنین دارو‌هایی هست که برای کاهش این عارضه تجویز می‌شود که باید توسط روانپزشک بعد از ارزیابی برایتان تجویز شود
0
با سلام
با درمانگر خود مشورت کنید در این مورد.
-1
دارو‌های مهار کننده بازجذب سروتونین مانند فلوکستین، سرترالین، اسیتالوپرام، سیتالوپرام ممکن است موجب کاهش میل جنسی در مرد و زن شوند که این بی میلی ممکن است تا چند هفته بعد از قطع دارو ادامه یابد.
برای درمان می‌توان از داروی دیگر استفاده کرد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در بیشتر موارد، کاهش میل جنسی ناشی از سرترالین و فلوکستین «برگشت‌پذیر» است، اما زمان برگشت در هر فرد فرق می‌کند و ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد.
در تعداد کمی از افراد، بخشی از مشکل می‌تواند به خود افسردگی، استرس مزمن یا مشکلات رابطه‌ای مربوط باشد، نه فقط دارو.
به‌همین دلیل بعضی‌ها حس می‌کنند حتی بعد از قطع دارو، میل جنسی مثل قبل نشده است.
راهکار‌های عملی:
۱ حداقل ۳ تا ۶ ماه بعد از قطع دارو به بدن فرصت دهید؛ تغییرات هورمونی و مغزی زمان‌بر است.
۲ بررسی عوامل دیگر مثل افسردگی باقیمانده، استرس، خستگی مزمن، مشکل رابطه زناشویی و بیماری‌های هورمونی (مثل تیروئید).
۳ اصلاح سبک زندگی: خواب منظم، ورزش هوازی ۳ تا ۴ بار در هفته، تغذیه سالم و کاهش مصرف سیگار و الکل.
۴ صحبت صریح با پزشک درباره عارضه جنسی؛ گاهی می‌توان دوز را کم، یا دارو را به نوع با عارضه جنسی کمتر تغییر داد.
۵ در صورت تداوم مشکل، مراجعه برای مشاوره جنسی و روان‌درمانی جهت کاهش اضطراب عملکردی.
علائم هشدار:
۱ افسردگی شدید، افکار خودکشی یا بی‌ارزشی شدید.
۲ ناتوانی کامل در برقراری رابطه جنسی همراه با درد، خونریزی یا مشکلات نعوظ ناگهانی و شدید.
۳ کاهش شدید وزن، خستگی مفرط، تعریق زیاد یا تپش قلب که می‌تواند نشانه مشکل هورمونی باشد.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک