درد مثانه در هفته 23 بارداری و عفونت ادار مرتبط است؟

سلام
— وضعیت شما قابل درک است و پرسش‌تان مهم است.
جواب کوتاه: بله — درد یا گرفتگی در ناحیه مثانه در بارداری می‌تواند مربوط به عفونت ادراری (UTI) باشد، اما علت‌های دیگری هم دارد.
در ادامه توضیح دقیق و عملی می‌دهم.
1 چه عواملی می‌توانند درد مثانه در بارداری ایجاد کنند؟
- عفونت ادراری تحتانی (سیستیت): شایع است و همراه با سوزش یا درد هنگام ادرار، تکرر، فوریت ادرار، گاهی خون در ادرار و احساس فشار یا درد در ناحیه پوبیس (پیش مثانه) است. در بارداری احتمال عود و پیشرفت به کلیه (پیلونفریت) بیشتر است.
- باقیمانده التهاب پس از درمان: حتی پس از مصرف آنتی‌بیوتیک، تحریک و التهاب مخاط مثانه ممکن است چند روز ادامه یابد و درد متناوب ایجاد کند.
- تحریک مثانه یا مثانه بیش‌فعال: به‌ویژه در بارداری با فشار رحم روی مثانه و تغییرات هورمونی، تکرر و ناراحتی شایع است.
- سنگ مثانه یا خونریزی جزئی: کمتر شایع اما باعث درد و ناراحتی می‌شوند.
2 علامت‌هایی که احتمال عفونت را قوی‌تر می‌کنند
- سوزش یا درد موقع ادرار
- ادرار بدبو یا تغییر رنگ (خون)
- تکرر به‌طور چشمگیر یا فوریت ادرار
- تب، درد پهلو یا حالت تهوع/استفراغ (این‌ها می‌تواند علامت گسترش به کلیه — پیلونفریت — باشد و فوراً نیاز به درمان دارد)
3 با توجه به شرح شما چه باید انجام شود؟
- آزمایش ادرار و کشت ادرار: مهم‌‌ترین اقدام است.
حتی اگر اخیراً آنتی‌بیوتیک مصرف کرده‌اید، کشت ادرار نشان می‌دهد آیا باکتری هنوز وجود دارد یا نه و کدام آنتی‌بیوتیک مناسب است.
- معاینه و گزارش به پزشک زنان/زایمان: خصوصاً اگر درد جدید، تب یا علائم شدید دارید.
- در صورت مثبت بودن کشت، پزشک بر اساس حساسیت آنتی‌بیوتیک مناسب برای بارداری تجویز می‌کند (پزشک دارو را با توجه به هفته بارداری و نتیجه کشت انتخاب می‌کند). دارو‌هایی مانند سفالوسپورین‌ها، آموکسی‌سیلین‌–کلاوولانات یا نیتروفورانتوئین/فوسفومایسین در موارد مشخص و طبق دستور پزشک استفاده می‌شوند؛ اما مصرف هر دارویی باید تحت نظر پزشک باشد.
4 نکات خاص درباره بارداری و عفونت ادراری
- باکتریوری بدون علامت (asymptomatic bacteriuria) در بارداری باید شناسایی و درمان شود چون در صورت عدم درمان خطر پیلونفریت و زایمان زودرس را افزایش می‌دهد.
- در موارد عود مکرر، گاهی درمان پیشگیرانه با دوز پایین آنتی‌بیوتیک یا پیگیری منظم با کشت پیشنهاد می‌شود.
5 درباره طول سرویکس 37 میلی‌متر در هفته 21
- طول سرویکس 37 میلی‌متر در هفته 21 معمولاً وضعیت مطلوب و مطمئنی است.
در کل معمولاً سرویکس کمتر از 25 میلی‌متر در نیمه دوم بارداری به‌عنوان کوتاه در نظر گرفته می‌شود و در آن صورت پیگیری و مداخله ممکن است لازم شود.
بنابراین عدد 37 میلی‌متر نگرانی جدی معمولاً ایجاد نمی‌کند، مگر اینکه علائم دیگری از زایمان زودرس وجود داشته باشد.
6 کار‌های فوری و زمان مراجعه اضطراری
- اگر تب، لرز، درد پهلو (ضمنی به پشت)، تهوع و استفراغ شدید، خون در ادرار یا کاهش حرکات جنین یا درد شدید رحمی مشاهده کردید، فوراً به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید — این‌ها ممکن است نشانه پیلونفریت یا زایمان زودرس باشند.
7 توصیه‌های عملی فعلی تا ویزیت پزشک
- حتماً تست‌ ادرار (تست نواری) و ارسال نمونه برای کشت انجام دهید.
- مایعات را ادامه دهید اما از مصرف زیاد کافئین و نوشیدنی‌های محرک پرهیز کنید.
- از نگه داشتن ادرار خودداری کنید؛ هنگام احساس فوریت ادرار کنید.
- از عوامل محرک مثانه (ادویه‌جات تند، کافئین و نوشابه‌های گازدار) اجتناب کنید.
- کمپرس گرم بر روی ناحیه پوبیس ممکن است به کاهش درد کمک کند.
- مسکن‌ها و ضداسپاسم‌ها را تنها با تایید پزشک مصرف کنید.
خلاصه: درد مثانه در هفته 23 ممکن است ناشی از عفونت ادراری یا تحریک مثانه باشد.
بهترین اقدام انجام سریع آزمایش ادرار و کشت و اطلاع به پزشک است.
عدد طول سرویکس 37 میلی‌متر در هفته 21 معمولاً نگران‌کننده نیست.
اگر تب، درد پهلو یا علائم شدید داشتید، فوراً مراجعه کنید.
اگر دوست داشته باشید، می‌توانید نتیجه آخرین آزمایش ادرار (در صورت وجود) را اینجا بفرستید تا راهنمایی دقیق‌تری درباره نیاز به درمان یا تغییر دارو بدهم.