هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سلام — اول اینکه اگر الان انقباض مداوم دارید، این وضعیت نیاز به بررسی اورژانسی دارد؛ توصیههای زیر را سریعاً اجرا کنید: 1 اقدامات فوری - بلافاصله با پزشک یا بخش زایمان تماس یا مراجعه کنید. اگر در بیمارستان بستری شدهاید، تیم مراقبت باید شما را پایش کند (کنتراکشنمونیتورینگ، NST/CTG، معاینه دهانه رحم). - هر علامت خطر مثل پارگی کیسه آب، خونریزی، کاهش حرکت جنین، تب، تند شدن تنفس یا سرگیجه را فوراً گزارش دهید. 2 چرا ۳۴ هفته حساس است؟ -۳۴ هفته هنوز کمی زودرس محسوب میشود اما شانس نوزادان برای بقا و نتیجه خوب نسبتاً زیاد است؛ ممکن است نوزاد به مراقبت نوزادی (NICU) نیاز داشته باشد، بهویژه در دوقلوها. - معمولاً در زایمان پیش از ۳۴+۶ هفته تیم درمان درباره دادن کورتیکواستروئید (بتامتازون یا دگزامتازون) برای کمک به رشد ریوی نوزاد تصمیم میگیرند. اگر به شما ندادند، سؤال کنید چرا و آیا هنوز مطرح است یا نه. 3 کنترل انقباضها و داروها - در ۳۴ هفته، معمولاً تِرِکولیتیک (داروی کندکننده زایمان) بهصورت طولانی توصیه نمیشود مگر جهت دادن زمان کوتاه برای تزریق کامل کورتیکواستروئید یا انتقال به مرکز مناسب. تصمیم براساس وضعیت شما و جنینها است. - آنتیبیوتیک یا پروفیلاکسی در صورت پارگی زودرس غشا یا وضعیت خاص ممکن است لازم شود. 4 معیارهای تصمیم برای سزارین یا زایمان طبیعی - در حاملگی دوقلومونوکوریون دیآمنیون (MCDA) امکان زایمان واژینال وجود دارد اما به چند فاکتور بستگی دارد: وضعیت قرارگیری جنین اول (اگر سر اولی سفالیک باشد شانس زایمان طبیعی هست)، وضعیت دوم، سلامت جنینها، وجود مشکلات جفتی یا خونرسانی، و تجربه تیم زایمان. - وجود جفت مشترک (مونوکوریون) بهتنهایی مانع زایمان طبیعی نیست، اما نیاز به پایش دقیق دارد. - تصمیم برای سزارین صرفاً بر اساس اندازه بازشدگی دهانه رحم (مثلاً ۴ سانت) گرفته نمیشود. اگر جنینها یا مادر در خطر باشند (دیستُرسی قلبی جنین، توقف پیشرفت زایمان، قرارگیری نامناسب جنین اول و...)، سزارین میتواند هر زمان لازم شود. بالعکس، اگر زایمان بهخوبی پیش میرود و شرایط مناسب است، تیم ممکن است اجازه زایمان طبیعی بدهد. 5 تفسیر جمله تیم شما («تا ۴ سانت بازنشی اتاق عمل نمیبریم») - ممکن است منظور این باشد که تا وقتی پیشروی زایمان دارند و هنوز قابل انجام زایمان واژینال است، ترجیح میدهند اورژانسی سزارین نکنند؛ اما اگر شرایط جنینی یا مادری بد شود یا پیشرفت زایمان متوقف شود، عمل در هر مرحلهای انجام میشود. اگر این موضوع برایتان نامشخص یا ناراحتکننده است، از پرستار یا پزشک بخواهید دقیقاً توضیح دهند که چه شاخصهایی باعث تصمیم به سزارین میشوند. 6 نکات عملی برای شما الآن - در بیمارستان بمانید و تحت مانیتورینگ مداوم باشید. - از تیم بپرسید آیا کورتیکواستروئید داده شده یا برنامهای برای آن هست. - وضعیت جنینها (قلب، حرکت)، وضعیت پارگی کیسه آب و درجه باز شدن دهانه رحم را هر چند ساعت کنترل کنند. - درباره امکان حضور تیم نوزادان (NICU)، پیشبینی نیازهای بعدی و مکان زایمان سؤال کنید. - از تسکین درد مناسب (آنالژیزیای موضعی یا اپیدورال در صورت امکان و در صورت تصمیم به زایمان واژینال) بپرسید. 7 چه زمانی باید حتماً به اورژانسمراجعه کنید؟ - انقباضات منظم و شدید (مثلاً هر ۵ دقیقه یا کمتر و طولانی)، پارگی کیسه آب، خونریزی شدید، کاهش حرکات جنینی، تب یا علائم عفونت، علائم فشار خون بالا (سردرد شدید، تاری دید، درد بالای شکم). 8 نتیجهگیری کوتاه - شما در ۳۴ هفته هستید و انقباض مداوم دارید: باید تحت بررسی و پایش بیمارستانی باشید. تیم درمان تصمیم به تلاش برای حفظ تا دریافت درمانهای کمکی (مثلاً کورتیکواستروئید) یا انجام زایمان (واژینال یا سزارین) بر اساس وضعیت فردی خواهد گرفت. اگر توضیح تیم برایتان و اضح نیست یا احساس میکنید درمان مناسب انجام نشده، از صحبت با مسئول شیفت یا درخواست نظر دوم/انتقال به مرکز با نوزادان نوزادی متخصص نترسید. در صورت تمایل میتوانید اطلاعات بیشتری بدهید (مثلاً: چند هفته دقیق؟ آیا کیسه آب پاره شده؟ وضعیت قرارگیری جنینها چیست — سر/پا؟ آیا کورتیکواستروئید تزریق شده؟ سابقه عمل سزارین یا مشکل قلبی مادر؟) تا راهنمایی دقیقتری بدهم. اما اگر الان درد یا انقباض دارید و در منزل هستید — فوراً به نزدیکترین اورژانس زایمان مراجعه کنید.
