احتمالاً دو عامل مطرح است: یا بینی و راه هوایی دخترتان کمی گرفته است (حساسیت، بزرگی لوزه سوم و …) که باعث «تو دماغی» شدن صدا میشود، یا اینکه کمی تأخیر یا مشکل در رشد گفتار و تلفظ حروف دارد. در بیشتر موارد این سن هنوز زمان شکلگیری تدریجی گفتار است و جای نگرانی شدید نیست. راهکارهای عملی: ۱ چند روز دقت شود: آیا از دهان نفس میکشد، خرخر شبانه یا تنفس صدادار دارد؟ در صورت وجود، یادداشت شود و به پزشک گفته شود. ۲ اگر بینیاش آبریزش شفاف دارد، در هوای خشک از سرم شستوشوی بینی و دستگاه بخور سرد استفاده شود. ۳ هنگام بازی، کلمات ساده را شمرده و و اضح تکرار کنید و او را تشویق به تکرار کنید، بدون سرزنش و خندیدن به شکل حرف زدنش. ۴ تلویزیون و موبایل را کم کنید و بیشتر گفتوگوی رو در رو، شعر و قصهگویی داشته باشید. ۵ اگر این تغییر گفتار تازه و ناگهانی است، حتماً تا یکی دو هفته آینده معاینه شود. علائم هشدار: ۱ سختی در نفس کشیدن از بینی یا دهان، خرخر شدید شبانه یا وقفه در نفس. ۲ برگشت گفتار؛ یعنی کلماتی که بلد بوده دیگر نمیگوید، یا همراه با بیحالی و کاهش هوشیاری. ۳ تب، گوشدرد، ترشح چرکی از بینی یا گوش، یا بدتر شدن سریع صدا و گفتار. تخصص پیشنهادی: متخصص گوش و حلق و بینی کودکان (یا فوق تخصص رشد و تکامل/گفتاردرمانی در صورت نیاز).
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
