سلام و خسته نباشین. من به دلیل استرس مربوط به یک بیماری و وسواسی که گرفتم در طول چهار ماه حدود بیست ازمایش دادم و یه بارم اهدا خون ، خون دادم. البته rbc من حدوو ۵.۶ و hgb من حدود ۱۷ هست و غلظت خونم دارم. ایا اینقدر خون دادن و آزمایش دادن خطرناکه؟؟
0
با وجود این تعداد خون دادن مشکلی ندارید اما همانطور که خودتان هم اشاره کردید این امر و سواس گونه بوده است
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سلام؛ خسته نباشید. نگرانی شما قابلدرک است. جواب کوتاه: خودِ گرفتن تعدادی آزمایش خون کوچک معمولاً خطر جدی ایجاد نمیکند، اما اهدای خونِ کامل و تکرار بیش از حد میتواند منجر به کاهش ذخایر آهن و گاهی علائم کمخونی شود. در همین حال عددهایی که نوشتید (RBC حدود 5.6 و Hgb حدود 17 نشان میدهد که هموگلوبین شما نرمال تا کمی بالا است — تفسیر دقیق به جنسیت، سن، سیگارکشیدن، ارتفاع محل زندگی، مصرف داروها و وضعیت هیدراسیون بستگی دارد. نکات پزشکی مهم و توضیحات دقیق: - حجم خون در هر آزمایش: معمولاً هر نمونه آزمایش چند میلیلیتر خون است (مثلاً 2–10 میلیلیتر هر تیوب). چندین آزمایش در یک نوبت ممکن است جمعی حدود چند ده میلیلیتر شود که برای فرد سالم خطری ندارد. اهدای خون کامل معمولاً حدود 450–500 میلیلیتر است و تأثیر قابلتوجهی بر ذخایر آهن دارد. - خطرات تکرار اهدای خون: اگر چندین بار اهدا کنید (بهویژه با فواصل کوتاهتر از استاندارد)، احتمال کمبود آهن و در نتیجه کمخونی فقرآهن وجود دارد. علائم کمبود آهن: خستگی، تنگی نفس، ضربان قلب تند، سردی دستپا، موخوره و شکنندگی ناخن. - خونگیری آزمایشگاهی مکرر: خطرات عمده شامل کبودی یا هماتوم موضعی، عفونت نادر محل خونگیری، سرگیجه یا غش موقت پس از خونگیری و در موارد خیلی زیاد احتمال کاهش هموگلوبین/آهن است. ولی معمولاً برای اکثر افراد چندین آزمایش در ماه مشکل حاد ایجاد نمیکند مگر حجم کل خون گرفتهشده زیاد باشد یا ذخایر آهن قبلاً پایین باشد. - تفسیر Hgb=17 و RBC=5. 6 Hgb=17 g/dL برای مردان معمولاً نزدیک محدود بالاست یا کمی بالاست؛ برای زنان معمولاً بالاست. علل افزایش هموگلوبین: کمآبی (غلظت موقتی)، سیگارکشیدن، زندگی در ارتفاع بالا، مصرف برخی داروها (مانند تستوسترون/اهمیت هورمونی)، بیماریهای ریوی یا قلبی با کاهش اکسیژنرسانی، و در مواردی نادر اختلالات تولید گلبول مثل پلیسیتمی و را (polycythemia vera). چه کار باید بکنید الآن؟ (گامهای عملی) 1 اطلاعات پایه را تکمیل کنید: جنسیت، سیگاری بودن، محل زندگی (ارتفاع)، داروهای مصرفی، و علائم فعلی (سردرد، خارش بعد از دوش گرم، درد قفسه سینه، تاری دید، سابقه لخته). این اطلاعات مهم برای تفسیر عددهاست. 2 آزمونهای پیشنهادی جهت بررسی: -CBC با هِماتوکریت (Hct) و بررسی نرمال/شکستگی سلولی -آهن سرم و فریتین (برای بررسی ذخایر آهن) - سطح اریتروپواتین (EPO) و در صورت نیاز تست JAK2 (اگر شک به پلیسیتمی و را باشد) - اکسیژن اشباع خون (pulse oximetry) و بررسی عملکرد ریوی/قلبی در صورت لزوم 3 اگر اخیراً مایعات کافی ننوشتهاید، قبل از تکرار آزمایش آب بخورید و آزمایش را تکرار کنید—کمآبی میتواند Hgb را بالا نشان دهد. 4 تا زمانی که وضعیت تأیید نشده، از اهدای خون مکرر خودداری کنید و با پزشک/سازمان انتقال خون مشورت کنید (در اغلب مراکز فواصل اهدای خون کامل حداقل 8 هفته است). 5 اگر نگرانیهای روانی (اضطراب یا و سواس آزمایشها) دارید، با یک پزشک خانواده یا رواندرمانگر صحبت کنید؛ درمان رفتاردرمانی-شناختی (CBT) به کاهش و سواسهای سلامتی کمک میکند. چه موقع فوراً به پزشک مراجعه کنید؟ - اگر بعد از خونگیری یا اهدای خون دچار سرگیجه شدید، غش، تپش قلب زیاد، تنگی نفس یا خونریزی کنترلنشده شدید، فورامراجعه کنید. همچنین اگر علائم افزایش غلظت خون مانند سردرد شدید، اختلال بینایی، درد قفسه سینه یا علائم ترومبوتیک (لخته) دارید، به فوریت کمک پزشکی بگیرید. در مورد درمان: درمان بستگی به علت دارد. اگر علت، کمبود آهن باشد، مکمل آهن خوراکی (پس از اندازهگیری فریتین) میتواند لازم شود. اگر علت پلیسیتمی و را باشد، اقدامات درمانی شامل فلبوتومی (خونگیری درمانی تحت نظر)، آسپرین با دوز پایین و داروهای سیتوردوکتور ممکن است مورد نیاز باشد—همه تحت نظر هماتولوژیست. خلاصه و توصیه نهایی: - چندین آزمایش خون کوچک معمولاً خطر فوری ندارد. یک اهدای خون کامل مقدار قابلتوجهی خون و آهن میبرد و نباید بدون فاصله مناسب تکرار شود. - Hgb=17 و RBC=5.6 نیاز به تفسیر در زمینه جنسیت و سایر عوامل دارد؛ بهتر استآزمایشها (فریتین، هکتوکریت، اریتروپواتین و در صورت نیاز JAK 2 تکرار و تکمیل شوند. - با پزشک (یا هماتولوژیست) مشورت کنید، از اهدای بیشتر خون تا روشن شدن علت خودداری کنید و در صورت وجود و سواس یا اضطراب مربوط به بیماری، دنبال کمک رواندرمانی باشید. اگر مایل باشید، جنسیت، سیگاری بودن، داروها و علائمتان را بفرمایید تا راهنمایی دقیقتری بدهم و یک لیست آزمایش مشخص برای شما تنظیم کنم.