مصرف پریکتیسا به‌جای ریسپریدون در نوجوان

احتمالاً تغییر دارو از ریسپریدون به پریکتیسا باعث این تغییر خلق و خو شده است.
این دارو هم مثل ریسپریدون جزو داروهای اعصاب است و در خیلی از نوجوانان با نظر روان‌پزشک استفاده می‌شود، اما اوایل مصرف می‌تواند روی خلق، خواب و رفتار اثر بگذارد.
در بیشتر موارد با تنظیم دوز و زمان مصرف، وضعیت قابل کنترل است و جای نگرانیِ جدی نیست اگر علائم شدید نباشد.
راهکارهای عملی:
۱ زمان دقیق شروع پریکتیسا، دوز (مثلاً نصف یا یک قرص) و تغییرات خلقی را روی کاغذ یادداشت کنید تا سر و سامان داشته باشد.
۲ مصرف ریتالین و پریکتیسا طبق نسخه انجام شود و هیچ‌کدام خودسر کم و زیاد یا قطع نشود.
۳ خواب شبانه، اشتها، پرخاشگری، بی‌قراری یا گوشه‌گیری او را روزانه چک کنید و به پزشک گزارش دهید.
۴ از مصرف همزمان چای پررنگ، قهوه، نوشابه انرژی‌زا و سیگار (اگر مصرف می‌کند) کم کنید چون می‌تواند بی‌قراری را بیشتر کند.
۵ حتماً ظرف ۱ تا ۲ هفته برای ویزیت مجدد یا تلفنی با همان روان‌پزشک تماس گرفته شود تا در صورت لزوم دوز یا نوع دارو تنظیم شود.
علائم هشدار:
۱ افکار یا صحبت درباره خودکشی، آسیب زدن به خود یا دیگران، یا رفتارهای خیلی پرخاشگرانه.
۲ گیجی شدید، خواب‌آلودگی غیرطبیعی، راه رفتن ناپایدار، یا حرکات غیرارادی دهان و دست.
۳ تپش قلب شدید، تب بالا، خشکی شدید عضلات یا بی‌حالی شدید.
تخصص پیشنهادی:
روان‌پزشک (به‌ویژه روان‌پزشک کودک و نوجوان).