ممنوعیت استفاده از بتانکول در بیماران مبتلا به پارکینسون به دلیل اثرات برخی مواد شیمیایی در مغز است که ممکن است با پارکینسونیسم تداخل داشته باشد.
بتانکول یک آگونیست کولینرژیک است که تحریک دهنده سیستم پاراسمپاتیک میباشد، و در درمان نارساییهای عصبی مثانه به کار میرود.
بیماری پارکینسون با کاهش دوپامین در مغز مرتبط است، و مصرف بتانکول میتواند منجر به برخورد نامطلوب بین دوپامین و اکتیاکتیویته کولینرژیک شود؛ این شرایط میتواند سبب تشدید علائم پارکینسون مانند لرزش و سفتی عضلانی شود.
علاوه بر این، بتانکول ممکن است فشار بر روی بازگشت انقباض و اکتیویتی مثانه را افزایش دهد که برای بیماران دارای احتباس ادرار ناشی از آمانتادین، سمیت بالقوهای داشته باشد.
بهتر است قبل از تغییر یا اضافه کردن هرگونه دارو به رژیم درمانی مادرتان با متخصص اعصاب یا دکتر داروساز تماس بگیرید.
