پروفایل پرسش و پاسخ پزشکی تست‌های روان‌شناسی

تست شخصیت BFI-2 (فرم کوتاه)

پنج عاملِ شخصیت، با شش سؤال برای هرکدام

🔬 خودشناسی علمی · ⏱ ۵ دقیقه · ۳۰ سؤال · ۱۸ سال به بالا

در حال آماده‌سازی…

با نام‌های دیگر: تست BFI-2 · تست پنج عاملی کوتاه · تست شخصیت سوتو و جان · BFI-2-S

این تست به کدام سؤال‌های شما جواب می‌دهد

این تست چیست

سی جمله که همه با «من کسی هستم که…» شروع می‌شوند، و پنج عاملِ بنیادینِ شخصیت را می‌سنجند: برون‌گرایی، توافق‌پذیری، وظیفه‌شناسی، هیجان‌پذیریِ منفی و گشودگیِ ذهن. شش سؤال برای هر عامل.

نیمی از جمله‌ها در جهتِ مخالف نوشته شده‌اند («معمولاً ساکت است» برای برون‌گرایی)، پس پاسخِ خودکار نتیجه را بی‌معنا می‌کند. نمره‌ی هر عامل میانگین است و بین ۱ تا ۵ می‌افتد — همان مقیاسی که دو آزمونِ پنج‌عاملیِ دیگرِ ما هم دارند، تا بتوانید کنارِ هم بگذاریدشان.

چه چیزی را نمی‌سنجد

این آزمون شما را در تیپ یا دسته‌ای قرار نمی‌دهد و هیچ‌کدام از پنج عامل قطبِ «بهتر» یا «بدتر» ندارند. توانایی، هوش و سلامتِ روان را هم نمی‌سنجد؛ برای آن‌ها آزمون‌های دیگری در همین صفحه هست. و پیش‌بینیِ رفتارِ شما در یک موقعیتِ خاص از آن درنمی‌آید.

چرا این سنجش مهم است

مدلِ پنج‌عاملی پایدارترین یافته‌ی روان‌شناسیِ شخصیت است: در ده‌ها فرهنگ و زبانِ متفاوت همین پنج عامل از داده‌ها بیرون آمده‌اند، بدونِ اینکه کسی از قبل تعریفشان کرده باشد. به همین دلیل جایگزینِ علمیِ MBTI شمرده می‌شود — با این تفاوت که به‌جای چهار دوگانه‌ی قطعی، پنج طیفِ پیوسته می‌دهد.

جایگاهِ این فرمِ خاص بینِ دو آزمونِ دیگرِ ماست: فرمِ بیست‌سؤالی چهار سؤال برای هر عامل دارد و برای تصویرِ سریع خوب است؛ این یکی شش سؤال دارد و نتیجه‌اش پایدارتر است؛ و نسخه‌ی صدوبیست‌سؤالی سی وجهِ جزئی را هم جدا می‌کند.

سطح‌های هر صفت

برون‌گرایی

نمرهتفسیر
۱–۲٫۴کمتر
۲٫۵–۳٫۴میانه
۳٫۵–۵بیشتر

توافق‌پذیری

نمرهتفسیر
۱–۲٫۴کمتر
۲٫۵–۳٫۴میانه
۳٫۵–۵بیشتر

وظیفه‌شناسی

نمرهتفسیر
۱–۲٫۴کمتر
۲٫۵–۳٫۴میانه
۳٫۵–۵بیشتر

هیجان‌پذیریِ منفی

نمرهتفسیر
۱–۲٫۴کمتر
۲٫۵–۳٫۴میانه
۳٫۵–۵بیشتر

گشودگیِ ذهن

نمرهتفسیر
۱–۲٫۴کمتر
۲٫۵–۳٫۴میانه
۳٫۵–۵بیشتر

برچسب‌های «کمتر، میانه، بیشتر» فقط جای شما را روی هر طیف نشان می‌دهند و هیچ‌کدام مرزِ سلامت نیستند. نمره‌ی بالا در «هیجان‌پذیریِ منفی» هم برچسبِ بیماری نیست؛ فقط یعنی هیجان‌ها در شما زودتر و پررنگ‌تر بالا می‌آیند — که در موقعیت‌هایی هزینه دارد و در موقعیت‌هایی مزیت.

این سطح‌ها فقط توصیفِ شدتِ هر صفت‌اند؛ نه نمره‌ی خوب و بد، نه سنجشِ بیماری.

اگر نتیجه شما این بود، اولین قدم

کمتر
هیچ عاملی نیست که «کمتر» بودنش اشکال باشد. مفیدترین کار این است که ببینید در کدام موقعیت‌ها این ویژگی به نفعتان کار کرده و در کدام‌ها هزینه داشته؛ همان دو فهرست، بیشتر از خودِ عدد به کار می‌آیند.
میانه
میانه‌بودن در بیشترِ عامل‌ها رایج‌ترین حالت است و انعطاف می‌دهد: در موقعیت‌های متفاوت می‌توانید هر دو سر را به کار بگیرید. مفیدترین بخشِ نتیجه برای شما احتمالاً همان عاملی است که از بقیه فاصله گرفته.
بیشتر
هر ویژگیِ پررنگ دو رو دارد. وظیفه‌شناسیِ بالا با کمال‌گرایی همسایه است، توافق‌پذیریِ بالا با سختیِ «نه گفتن»، و برون‌گراییِ بالا با بی‌قراری در تنهایی. دیدنِ هزینه‌ی پنهانِ نقطه‌قوت‌ها معمولاً مفیدتر از تقویتشان است.

استاندارد مرجع و اعتبار

ساخته‌ی Soto و John (۲۰۱۷)؛ نسخه‌ی به‌روزشده‌ی پرسش‌نامه‌ی کلاسیکِ BFI که مدلِ پنج‌عاملی را با ساختارِ دقیق‌تری بازسازی کرد. آزمایشگاهِ شخصیتِ دانشگاه Colby فرم و کلیدِ نمره‌گذاری را برای استفاده‌ی غیرتجاری منتشر کرده است.

فرقش با تست‌های شبیه

تفاوت با تست پنج‌عاملی بیست‌سؤالی
اندازه و دقت. آن یکی چهار سؤال برای هر عامل دارد و در دو دقیقه تمام می‌شود؛ این یکی شش سؤال دارد و نتیجه‌اش کمتر نوسان می‌کند. اگر یکی از دو نتیجه با احساستان نمی‌خواند، معمولاً این یکی قابلِ اتکاتر است.
تفاوت با نیم‌رخ کامل (IPIP-NEO-120)
آن یکی هر عامل را به شش وجهِ جزئی می‌شکند — مثلاً تفاوتِ هیجان‌خواهی با قاطعیت درونِ برون‌گرایی. اگر می‌خواهید بدانید دقیقاً کجای هر عامل ایستاده‌اید، آن است؛ ولی صدوبیست سؤال دارد.
تفاوت با MBTI
دو تفاوتِ بنیادی. اول اینکه این‌جا پنج طیفِ پیوسته دارید نه چهار دوگانه‌ی قطعی، و آدم‌های واقعی روی طیف پخش‌اند نه در دو سر. دوم اینکه نتیجه‌ی این آزمون در بازآزمایی پایدارتر است — چیزی که یکی از انتقادهای اصلی به آن مدل بوده.

سؤال‌های رایج

فرقش با تست پنج‌عاملی دیگرتان چیست؟

اندازه و دقت. فرمِ بیست‌سؤالی چهار سؤال برای هر عامل دارد و برای یک تصویرِ سریع خوب است؛ این یکی شش سؤال دارد و نتیجه‌اش پایدارتر است. و اگر نیم‌رخِ کامل با سی وجهِ جزئی می‌خواهید، نسخه‌ی صدوبیست‌سؤالی همان است.

چرا اسمِ عاملِ چهارم «روان‌رنجوری» نیست؟

چون خودِ سازندگان در این نسخه عمداً عوضش کردند. «هیجان‌پذیریِ منفی» همان چیز را می‌گوید بدونِ بارِ منفیِ کلمه‌ی قبلی — و نمره‌ی بالا در آن یک برچسبِ بیماری نیست، فقط یعنی هیجان‌ها در شما زودتر و پررنگ‌تر بالا می‌آیند.

این نتیجه ثابت می‌ماند؟

در بزرگ‌سالی نسبتاً پایدار است — بیشتر از هر چیزِ دیگری که در این صفحه می‌سنجیم. ولی «پایدار» یعنی در طولِ سال‌ها آرام تغییر می‌کند، نه اینکه سرنوشت است. وظیفه‌شناسی و توافق‌پذیری در بیشترِ آدم‌ها با افزایشِ سن بالا می‌روند.

هیچ نمره‌ای بد نیست؟

نه، و این عمدی است. هیچ‌کدام از این پنج عامل «بهتر» یا «بدتر» ندارند؛ هرکدام در موقعیت‌هایی به کار می‌آیند و در موقعیت‌هایی هزینه دارند. به همین دلیل این آزمون بازه‌ی «کم» و «زیاد» دارد، نه «سالم» و «ناسالم».

این تست را با چه نام‌های دیگری می‌شناسند

نامِ رسمی‌اش «سیاهه‌ی پنج‌عاملی نسخه‌ی دوم، فرم کوتاه» است و در منابعِ انگلیسی BFI-2-S نوشته می‌شود. اگر با «تست BFI-2»، «تست پنج عاملی کوتاه» یا «تست شخصیت سوتو و جان» به این‌جا رسیده‌اید، همین است. فرمِ کوتاه‌ترِ پانزده‌سؤالی هم دارد (BFI-2-XS) که دقتِ کمتری می‌دهد؛ آنچه این‌جا اجرا می‌شود نسخه‌ی سی‌سؤالی است.

تست‌های مرتبط

در حال آماده‌سازی…