با احساساتتان چه میکنید — نگاهتان را عوض میکنید یا نگهشان میدارید؟
در حال آمادهسازی…
با نامهای دیگر: پرسشنامه تنظیم هیجان · تست مدیریت هیجان · تست تنظیم شناختی هیجان · ERQ
ده جمله، و دو کارِ کاملاً متفاوتی که آدمها با احساساتشان میکنند. اولی: **عوضکردنِ نگاه** به موقعیت، پیش از آنکه احساس شکل بگیرد. دومی: **نگهداشتنِ** احساسی که شکل گرفته، پشتِ چهرهای که چیزی نشان نمیدهد.
این دو راهبرد کاملاً مستقل از یکدیگرند، نه دو سر یک طیف. یک فرد میتواند در هر دو راهبرد نمره بالا، در هر دو نمره پایین، و یا در یکی بیشتر از دیگری نمره کسب کند؛ و هر ترکیب معنای خاص خود را دارد. به همین دلیل نتایج به صورت دو نمرهی مجزا گزارش میشود، نه در قالب یک تیپ شخصیتی.
نمرهی هر بخش میانگینِ سؤالهای همان بخش روی مقیاسِ ۱ تا ۷ است. مرزهای این صفحه حولِ میانگینِ نمونهی اصلی چیده شدهاند: «معمول» به معنای نزدیکی به میانگین جامعه است، نه لزوماً رفتار «درست».
این آزمون مرزِ بیماری ندارد و هیچکدام از دو راهبرد اختلال نیست؛ هیچ نمرهای در این آزمون به تنهایی نشاندهنده یک مشکل قطعی نیست. اینکه چقدر احساس را **حس** میکنید هم نمیسنجد؛ فقط میپرسد با آن چه میکنید.
ابزارهای مختلفی برای سنجش علائم وجود دارند؛ اما این ابزار مکانیزمِ روانیِ پشتِ آن علائم را میسنجد. دو نفر با میزان غم برابر، ممکن است مسیرهای کاملاً متفاوتی را در پیش بگیرند، و بخش بزرگی از این تفاوت ریشه در همین مهارتها دارد.
و مهمتر: برخلافِ صفتهای شخصیتی که دیرتغییرند، این دو **مهارتاند**. کاری که درمانهای شناختی-رفتاری بیشترین وقتشان را رویش میگذارند دقیقاً جابهجاکردنِ همینهاست.
| نمره | تفسیر |
|---|---|
| ۱–۳٫۴۹ | کمتکیه |
| ۳٫۵–۵٫۴۹ | در محدودهی معمول |
| ۵٫۵–۷ | پرتکیه |
| نمره | تفسیر |
|---|---|
| ۱–۲٫۴۹ | کمتکیه |
| ۲٫۵–۴٫۴۹ | در محدودهی معمول |
| ۴٫۵–۷ | پرتکیه |
مرزها از میانگینِ نمونهی اصلیِ ابزار میآیند و میگویند این نمره در مقایسه با سایر افراد در چه سطحی قرار دارد. «پرتکیه» ستایش نیست و «کمتکیه» ایراد نیست؛ هر دو در جای خودشان منطقیاند.
این سطحها فقط توصیفِ شدتِ هر صفتاند؛ نه نمرهی خوب و بد، نه سنجشِ بیماری.
ساختهی James Gross و Oliver John در استنفورد (۲۰۰۳)؛ مرجعِ اصلیِ پژوهشِ تنظیم هیجان با هزاران مطالعه، و متنِ کاملش را خودِ آزمایشگاهِ سازنده آزادانه منتشر میکند.
پژوهشها نشان میدهند عوضکردنِ نگاه معمولاً با حالِ بهتر و روابطِ نزدیکتر همراه است، و نگهداشتنِ احساس پشتِ چهره با فاصلهی بیشتر. ولی هیچکدام «غلط» نیست: در جای درست هر دو کار میکنند.
همین که میسنجد. یکی از دو بخشِ این آزمون دقیقاً همان است: نگهداشتنِ بروزِ احساس. نکتهاش این است که احساس از بین نمیرود، فقط دیده نمیشود — و همان است که هزینهدار میشود.
نه. این آزمون مرزِ بیماری ندارد و هیچ نمرهای اختلال نیست. عددِ بالا فقط میگوید بیشتر روی این راهبرد تکیه میکنید — که در بعضی محیطها کاملاً منطقی است.
بله، و همین آنها را جالب میکند. برخلافِ صفتهای شخصیتی که دیرتغییرند، این دو مهارتاند و با تمرین جابهجا میشوند — پرکاربردترین کارِ درمانهای شناختی-رفتاری همین است.
این آزمون را «پرسشنامه تنظیم هیجان»، «تست مدیریت هیجان» و گاهی «تست تنظیم شناختی هیجان» صدا میزنند؛ در منابع انگلیسی ERQ یا Emotion Regulation Questionnaire نوشته میشود.
در حال آمادهسازی…