آیا مصرف قرص اریترومایسین و پماد کلوتریمازول در بارداری مجاز است؟

سلام و تشکر
از پرسش شما.
خلاصه نتیجه‌گیری کوتاه
- پماد یا کرم واژینال کلوتریمازول (موضعی) در بارداری معمولاً ایمن و روش استاندارد درمان عفونت قارچی واژن محسوب می‌شود.
- اریترومایسین خوراکی معمولاً در بارداری به‌عنوان یک ماکرولید نسبتاً بی‌خطر شناخته می‌شود، اما مهم است که نوع فرمولاسیون و دلیل تجویز (تشخیص دقیق) مشخص شود.
توضیحات کامل
1 چه تشخیصی محتمل است؟
- ترشحات مایل به سبز و بوی نامطبوع بدون خارش: شایع‌ترین احتمالات عبارت‌اند از تریکومونیازیس (Trichomonas) یا و اژینوز باکتریال (Bacterial Vaginosis). در کاندیدیازیس (عفونت قارچی) معمولاً خارش و ترشحات سفید و پنیرک‌مانند دیده می‌شود.
- تشخیص قطعی با معاینه واژن و آزمایش‌هایی مانند میکروسکوپ مستقیم (نمونه ترشحات)، تست pH، تست بویی (whiff) یا آزمایش‌های مولکولی/کشت انجام می‌شود.
2 در مورد کلوتریمازول واژینال
- کلوتریمازول موضعی (پماد یا شیاف واژینال) برای عفونت‌های قارچی واژن معمولاً ایمن است و در بارداری کاربرد دارد.
جذب سیستمیک آن بسیار کم است و خطر قابل‌توجهی برای جنین گزارش نشده است.
3 در مورد اریترومایسین خوراکی
- اریترومایسین از گروه ماکرولید‌ها است و به‌طور عمومی در بارداری به‌عنوان داروی نسبتاً امن در نظر گرفته می‌شود (در راهنما‌ها به عنوان گزینه‌ای برای برخی عفونت‌ها استفاده می‌شود). با این حال:
- اطمینان حاصل کنید فرمولاسیون مورد استفاده "erythromycin estolate" نباشد (فرمول خاصی که در برخی منابع با سمیت کبدی مرتبط بوده و معمولاً در بارداری کمتر ترجیح می‌یابد). فرم‌های معمول مانند base یا ethylsuccinate ترجیح داده می‌شوند.
- اریترومایسین داروی انتخابی شایع برای و اژینوز یا تریکومونیازیس نیست؛ برای این عفونت‌ها، معمولاً مترونیدازول یا کلیندامایسین (برای و اژینوز) و مترونیدازول (برای تریکومونیازیس) توصیه می‌شود.
بنابراین پزشک ممکن است به‌دلیل حساسیت به سایر گزینه‌ها، سابقه یا شرایط خاص دیگری، اریترومایسین را تجویز کرده باشد.
4 درمان‌های جایگزین و استاندارد برای ترشحات سبز/بوی بد
- اگر تشخیص و اژینوز باکتریال باشد: مترونیدازول خوراکی 500 mg دو بار در روز به مدت 7 روز یا ژل واژینال مترونیدازول
0.75% روزی یک بار به مدت 5 روز یا کلیندامایسین واژینال/خوراکی از گزینه‌های مرسوم و مورد تأیید در بارداری هستند.
- اگر تشخیص تریکومونیازیس باشد: مترونیدازول خوراکی (دوز 2 g تک‌دوزه یا 500 mg دو بار در روز به مدت 7 روز) معمولاً تجویز می‌شود و در بارداری نیز استفاده می‌شود (پزشک بر اساس وضعیت شما تصمیم می‌گیرد).
- اگر تشخیص کاندیدیازیس باشد: کلوتریمازول موضعی 1 تا چند روز (بسته به فرم) درمان استاندارد و بی‌خطر در بارداری است.
5 چه کار کنید الآن؟
- از پزشک یا ماما بخواهید معاینه واژن انجام دهد و حداقل یک بررسی میکروسکوپی از ترشحات یا آزمایش تشخیصی (pH، تست بویایی، کشت یا NAAT) گرفته شود تا تشخیص مشخص شود.
- در مورد نوع فرم اریترومایسین پرسش کنید (estolate یا سایر فرم‌ها) و دلیل انتخاب این آنتی‌بیوتیک را بپرسید.
اگر پزشک به‌خاطر حساسیت یا شرایط خاص شما این دارو را انتخاب کرده، توضیح بخواهید.
- دارو‌ها را طبق دستور پزشک مصرف کنید ولی اگر نگران هستید یا اطلاعات کامل ندادند، قبل از ادامه درمان با پزشک یا متخصص زنان مشورت کنید.
6 هشدار‌ها و موارد اورژانسی
- در صورت بروز تب، درد شدید شکم یا لگن، خونریزی غیرطبیعی، ترشح تندتر یا بدتر شدن وضعیت، یا علائم حساسیت (کهیر، تورم، دشواری تنفس)، فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
- اگر سابقه حساسیت به ماکرولید‌ها (اریترومایسین) یا به ضدقارچ‌های آزول دارید، حتماً اطلاع دهید.
نتیجه‌گیری
- پماد کلوتریمازول واژینال در بارداری معمولاً بی‌خطر است و برای عفونت قارچی مناسب است.
- اریترومایسین خوراکی به‌طور کلی در بارداری نسبتاً ایمن در نظر گرفته می‌شود، اما برای ترشحات سبز و بوی نامطبوع معمولاً آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین بیشتر کاربرد دارند؛ بنابراین ضروری است تشخیص با معاینه و آزمایش تأیید شود و نوع فرم اریترومایسین بررسی گردد.
اگر مایل باشید می‌توانم متن کوتاهی تهیه کنم که با آن به پزشک یا داروخانه نشان دهید تا نوع فرمول اریترومایسین و دلیل تجویز را سؤال کنید، یا راهنمایی برای آزمایش‌های تشخیصی پیشنهاد دهم.