روش‌های خانگی برای کاهش لکنت گفتار

سلام،
ببین اول از همه بذار یه چیزی رو روشن کنم: لکنت یه اختلال عصبی-رشدی هست، نه ضعف شخصیتی.
مغز تو سرعت برنامهریزی حرکات گفتاری رو با سرعت اجرای عضلات هماهنگ نمیکنه.
این یعنی تو هیچ گناهی نداری و میشه روش کار کرد.
اینکه میگی یک ساله بدتر شده خیلی مهمه.
معمولا لکنت وقتی بدتر میشه که استرس، اضطراب، خستگی یا فشار اجتماعی زیاد شده.
یعنی الان باید هم روی خود لکنت کار کنی هم روی چیزی که اون رو تشدید کرده.
چرا الان بدتر شده؟
چند تا احتمال:
استرس یا اضطراب اجتماعی بیشتر شده
خوابت کم شده یا کیفیتش افتاده
یه تجربه منفی داشتی که حرف زدن رو ترسناک کرده
انتظارات از خودت بالا رفته
حالا بمردازیم به تمرینانت
مرحله اول: آرامش سیستم عصبی
قبل از هر تمرین گفتاری، باید سیستم عصبیت رو آروم کنی.
لکنت با اضطراب رابطه مستقیم داره.
هر روز صبح و شب ده دقیقه:
بشین راحت، دستات رو بذار روی شکمت
نفس عمیق بکش از بینی، شکمت باد کنه نه سینهات
چهار تا بشمار تو ذهنت
نگه دار دو تا
آروم از دهن بفرست بیرون شش تا بشمار
این کار رو ده بار تکرار کن
این تمرین عصب واگ رو فعال میکنه و بدنت یاد میگیره که حرف زدن خطرناک نیست.
اون احساس منقبض شدن بدنت باید بره.
هر روز این کارها رو انجام بده.
فکت رو باز کن تا جایی که راحتی، بعد آروم ببند.
ده بار
زبونت رو بیرون بیار تا جایی که میتونی، بعد ببر تو.
ده بار
لبات رو جمع کن مثل بوسه، بعد بکش کنار مثل لبخند.
ده بار
شونههات رو بیار بالا تا گوشات، نگه دار پنج ثانیه، ول کن.
پنج بار
این کارها عضلات گفتاری رو نرم میکنن.
مرحله سه: تکنیک گفتار آهسته
این مهمترین بخشه.
لکنت وقتی بدتر میشه که عجله داری.
باید یاد بگیری حرف زدن رو کند کنی.
شروع کن با خودت تو خونه:
یه جمله ساده انتخاب کن: امروز هوا خوبه
هر کلمه رو خیلی آهسته بگو، انگار داری آب میریزی نه میپاشی
بین هر کلمه یک ثانیه مکث کن
نفست رو ول نکن، آروم بفرست بیرون همزمان با حرف زدن

سلام،
ببین اول از همه بذار یه چیزی رو روشن کنم: لکنت یه اختلال عصبی-رشدی هست، نه ضعف شخصیتی.
مغز تو سرعت برنامهریزی حرکات گفتاری رو با سرعت اجرای عضلات هماهنگ نمیکنه.
این یعنی تو هیچ گناهی نداری و میشه روش کار کرد.
اینکه میگی یک ساله بدتر شده خیلی مهمه.
معمولا لکنت وقتی بدتر میشه که استرس، اضطراب، خستگی یا فشار اجتماعی زیاد شده.
یعنی الان باید هم روی خود لکنت کار کنی هم روی چیزی که اون رو تشدید کرده.
چرا الان بدتر شده؟
چند تا احتمال:
استرس یا اضطراب اجتماعی بیشتر شده
خوابت کم شده یا کیفیتش افتاده
یه تجربه منفی داشتی که حرف زدن رو ترسناک کرده
انتظارات از خودت بالا رفته
حالا بمردازیم به تمرینانت
مرحله اول: آرامش سیستم عصبی
قبل از هر تمرین گفتاری، باید سیستم عصبیت رو آروم کنی.
لکنت با اضطراب رابطه مستقیم داره.
هر روز صبح و شب ده دقیقه:
بشین راحت، دستات رو بذار روی شکمت
نفس عمیق بکش از بینی، شکمت باد کنه نه سینهات
چهار تا بشمار تو ذهنت
نگه دار دو تا
آروم از دهن بفرست بیرون شش تا بشمار
این کار رو ده بار تکرار کن
این تمرین عصب واگ رو فعال میکنه و بدنت یاد میگیره که حرف زدن خطرناک نیست.
اون احساس منقبض شدن بدنت باید بره.
هر روز این کارها رو انجام بده.
فکت رو باز کن تا جایی که راحتی، بعد آروم ببند.
ده بار
زبونت رو بیرون بیار تا جایی که میتونی، بعد ببر تو.
ده بار
لبات رو جمع کن مثل بوسه، بعد بکش کنار مثل لبخند.
ده بار
شونههات رو بیار بالا تا گوشات، نگه دار پنج ثانیه، ول کن.
پنج بار
این کارها عضلات گفتاری رو نرم میکنن.
مرحله سه: تکنیک گفتار آهسته
این مهمترین بخشه.
لکنت وقتی بدتر میشه که عجله داری.
باید یاد بگیری حرف زدن رو کند کنی.
شروع کن با خودت تو خونه:
یه جمله ساده انتخاب کن: امروز هوا خوبه
هر کلمه رو خیلی آهسته بگو، انگار داری آب میریزی نه میپاشی
بین هر کلمه یک ثانیه مکث کن
نفست رو ول نکن، آروم بفرست بیرون همزمان با حرف زدن