ای وی اف و پی جی دی برای جنسیت؟

استفاده از تکنیک‌های کمک باروری مانند IVF (لقاح آزمایشگاهی) و PGD (تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی) به طور گسترده‌ای برای کمک به زوج‌هایی که دارای مشکلات باروری یا ریسک بالای انتقال بیماری‌های ژنتیکی به فرزندان خود هستند، استفاده می‌شود.
در PGD، یک یا چند سلول از جنین به دست آمده از IVF برداشته شده و مورد آزمایش ژنتیکی قرار می‌گیرد تا بررسی شود که آیا جنین دارای جهش‌های ژنتیکی مورد نظر یا جنسیت خاصی است.
این فرآیند معمولاً بر روی جنین‌هایی که به تازگی تشکیل شده‌اند (بین 3 تا 5 روز) انجام می‌شود.
در حالی که نگرانی‌هایی در مورد آسیب به جنین به دلیل برداشت سلول‌ها وجود دارد، اما تحقیقات نشان داده است که این روش در اغلب موارد برای جنین بی‌خطر است و نرخ موفقیت باروری را به طور معنی‌داری کاهش نمی‌دهد.
با این حال، همواره توصیه می‌شود که پیش از اقدام به استفاده از این تکنیک‌ها با پزشک متخصص باروری مشورت کنید تا از تمام جوانب و خطرات احتمالی آگاه شوید.