برادرم ۱۴ سالشه و بیماری استیون جانسون گرفته یه هفته س.چیکار کنیم؟

داداشم ۱۴ سالشه و بعد اینکه احساس سرما خوردگی میکنه به بیمارستان میره و بعد هز تزریق یه آمپولی به اون آلرژی پیدا میکنه و بعد سه چهار بار مراجعه به دکتر آخر سر طبق جواب آزمایشی که بهش میاد متوجه میشن بیماری استیون جانسون داره.
الان بدنش کهیر های قرمز داره و لب هاش هم باد کرده و زخمشدهتو رو خدا بگید چیکار کنیم.
از دیروز هم دارو های تقویت کننده سیستم ایمنی بهش تزریق میشه الانم تو بخش آی سیو هستش
0
سلام
باید برای معاینه حضوری مراجعه کنید.
حتما دارو‌های کورتون و ivig بگیرید.
0
سلام
وقتی در بخش آی سی یو هستن درمان‌های مورد نیاز براشون انجام می‌شه نیازی نیست شما کاری انجام بدید.
و میزان بهبودی هم به میزان پاسخ بدن بیمار به درمان بستگی داره.
نگران نباشید و اجازه بدید دوره درمان سپری بشه
0
سلام
نگران نباشید و هر اقدامی لازم باشد همکاران انجام می دهند
0
سلام
ای سی یو برای ایشون مناسب هست و درمان لازم رو دریافت میکنه نگران نباشید
0
نگران نباشید.
درمان مناسب حتما در حال انجام است.
0
سلام
در icu هستند نگران نباشید هر اقدامی لازم باشه انجام می‌شه
0
نگران نباشید.
حتما در icu درمان‌های لازم انجام خواهد شد
0
سلام خدمت شما،،
نگران نباشید مراقبت‌های لازم جهت بهبودی ایشان انجام می پذیرد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سندرم استیون جانسون یک واکنش شدید پوستی است که معمولاً در اثر یک عکس‌العمل شدید به دارو‌ها رخ می‌دهد.
نظر به شرایط توصیف شده برای برادرتان، اقدامات زیر باید در نظر گرفته شود:
1 حفظ بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU): سندرم استیون جانسون می‌تواند به سرعت پیشرفت کرده و به ارگان‌های حیاتی تأثیر بگذارد، بنابراین نظارت دقیق در بخش ICU حیاتی است.
2 قطع هرگونه دارویی که ممکن است باعث واکنش شده باشد: مهم‌ترین گام، شناسایی و قطع فوری داروی محرک است، با مشورت پزشک.
3 مدیریت مراقبت‌های پوستی و زخم: استفاده از پانسمان‌های تخصصی و مراقبت دقیق از زخم‌ها برای جلوگیری از عفونت و تسریع بهبودی.
4 درمان تسکینی: مدیریت درد و سایر علائم نظیر تورم لب‌ها و زخم‌های دهانی مهم است.
5 پشتیبانی تغذیه‌ای: در صورت نیاز، استفاده از تغذیه وریدی یا از طریق لوله برای حفظ قوای بدن.
6 مراقبت‌های روانی و حمایتی: این بیماری می‌تواند تاثیرات روانی شدیدی بر فرد بیمار و خانواده‌اش داشته باشد.
مشاوره روانی ممکن است مفید باشد.
حتماً در تماس مداوم با تیم پزشکی معالج باشید و هرگونه تغییر در شرایط را به اطلاع آن‌ها برسانید.
این بیماری می‌تواند خطرناک باشد و نیازمند مراقبت فوری و دقیق است.