آیا باوجودام اس میشودزندگی طبیعی داشت؟

وقت شما بخیر عزیزم، شما هنوز تو شوک هستی و این سوالات و حالات منفی طبیعیه، نرمال هست که حس بدی رو تجربه میکنی و آرزوهاتو غیر قابل دسترسی میبینی اما ام اس قابل مدیریت هست، روحیه ات رو نباز و ادامه بده

سلام
دوست عزیز وقتی ما دچار یک مریضی مثل ms / سرطان یا هرمریضی که نیاز به درمان دارد میشیم نمی‌تونیم بپذیریم ترس از دست دادن آینده و حتی سلامتی خودمون هستم تمام امید و آرزوهامون خراب می‌شه این احساسات و رفتار‌ها طبیعی هست و کاملا درکتون می‌کنم ولی اگر دنبال نرین شرایط جسمی و روحی شما بدتر می‌شه.
در این شرایط نیاز به حمایت دارین و بهتره با روانشناس صحبت کنید.
و درمان‌های جدیدی برای بیماری شما هست که در کنارش به هدف هاتون برسین

می فهمم که فهمیدن این موضوع چقدر می تواند تکان دهنده باشد.
تو الان در سوگ از دست دادن بخشی از احساس سلامتی ات هستی و این واکنش کاملا طبیعی است.
اما افراد زیادی با وجود ام اس سال‌ها زندگی فعال دارند، کار می‌کنند، مهاجرت می کنند و ازدواج می کنند.
بهتر است درمانت را به تعویق نیندازی؛ شروع درمان یکی از مهم‌ترین کار‌هایی است که در این شرایط در کنترل توست و می تواند حس امنیت بیشتری به تو بدهد.

با سلام،
MS، بیماری است که قابل کنترل است افراد زیادی در جامعه این بیماری را دارند شما بدترین و شدید‌ترین حالتش را در نظر گرفته اید و فکر می‌کنید به این شکل است که توان هیچ حرکتی را ندارید اما اشتباه می‌کنید ! بیماری شما قابل کنترل است شما می‌توانید درستان را بخوانید ازدواج کنید بچه دار شوید و هر برنامه و ارزویی دارید انجام دهید فقط باید یکسری دارو‌ها را مصرف کنید فرض کنید شما دیابت یا فشار خونتان ارثی داشتید و در 22 سالگیتان شروع میشد.
چکار میکردید شما میخواهید پرستار شوید اصلی‌ترین وظیفه و کار یک پرستار دادن روحیه و امید به بیمار است با این روحیه ای که شما دارید چگونه میخواهید به سایرین فرضا بیماران در حال مرگ و همراهان انها رفتار کنید ارام باشید برخی از هنرمندان مانند خانم اتنه فقیه نصیری بیماری شما را دارد و از وقتی فهمیده طبق مصاحبه‌های خودش پرکارتر شده تا از بدنش بیشتر کار بکشد و خیلی افراد دیگر درمان تان را شروع کنید و برای اضطراب و افسردگیتان به روان شناس یا روان پزشک مراجعه کنید خانم پرستار یادتان باشد رشته‌های کادر درمان 80درصد امید و 20 درصد مابقی خدمات پزشکی است البته منظور این نیست که این بزرگواران کار کوچکی می‌کنند ! اما امید داشتن چیز دیگری است کار‌هایی می‌کند شگرف

در حال حاضر بیماری ام اس به خوبی قابل درمان و کنترول است.
استرس و نا امیدی جز تشدید علائم تون سود دیگری ندارد.

سلام
دوست عزیز؛
کاملا درک نی کنم.
تشخیص ام اس برای خیلی‌ها در ابتدا با انکار، ترس و فروپاشی امید همراه می شود اما این مرحله بخشی از فرایند سازگاری است نه پایان زندگی.
خوشبختانه با درمان‌های دارویی و توانبخشی، بسیاری از افراد مبتلا، زندگی فعال، تحصیل، کار و حتی مهاجرت را ادامه می دهند.
آنچه الان شما را درگیر کرده بیشتر شوک روانی و سوگ از دست دادن تصور قبلی از خودتان است.
حتنا به روانشناس مراجعه کنید.
شروع روان درمانی تخصصی کمک می کند سوگ بیماری، ترس از آینده و افکار فاجعه ساز پردازش شود و دوباره احساس کنترل و معنا به زندگی شما برگردد.
حتما کمک حرفه ای بگیرید

سلام
عزیزم الان ذهنت در حال فاجعه سازی هست و ام اس رو بیماری خطرناک و لاعلاج تصور می کنه در حالیکه این طور نیست و ام اس هم مثل بیماری‌های دیگه قابل کنترل و گاهی درمان کامل هست نگران نباشید و به پزشک متخصص مراجعه کنید

سلام،
بیماری ms اغلب در خانم‌های جوان اتفاق می افتد.
یکی از عوامل تعیین کننده برای آینده این بیماری، وجود اضطراب و افسردگی و نا امیدی هست.
فردی که ms دارد و پیگیر درمانش هست و روحیه خوبی داره، در شرایط بهتری قرار می‌گیرد و احتمال کنترل بیماری بیشتر هست.
الان شما حق دارید نگران باشید و لحظات سختی رو تجربه می‌کنید.
بهتر هست زودتر درمان ms رو شروع کنید.
با آرزوی سلامتی و شادی برای شما

با سلام.
در شرایط استرس چندین راهکار متقابله ای و جود دارد
1-هیحان مدار
یعنی با اطرافیانتان و دوستان درمیان بگذارید و دعا کنید و تلفن بزنید هز چه شبکه حمایتی بیشتر باشه بهتر بوده و حتی گریه کردن
2-مساله مدار
از چندین پزشک مشورت می گیرم و با اقوام خودم تو شهر بزرگ هماهنگ می‌کنم برای ویزیت و بعد تصمیم می گیرم
البته تا پذیریش صورت بگیرید چند مرحله باید طی شود تا پذیریش صورت گیرد و نیاز به زمان دارد.
به روان شناس مراجعه نمایید

سلام
وقتتون بخیر
احتمالا احساس شما واکنش طبیعی به تشخیص اماس است: شوک، سوگواری برای آینده و اضطراب درباره نقش‌ها و برنامه‌ها.
در بیشتر موارد با درمان مناسب، حمایت روانی و تنظیم زندگی می‌توان کیفیت زندگی را حفظ کرد؛ تشخیص شما پایان ارزش زندگی نیست و بسیاری با اماس زندگی معنادار دارند.