در بیشتر موارد اگر تکهای نخ بخیه غیرجذبی زیر پوست بماند و زخم خوب جوش خورده باشد، خطر فوری و جدی ایجاد نمیکند، اما ممکن است بعدها باعث دانه سفت، التهاب خفیف یا خروج چرک خفیف از همان نقطه شود.
احتمال عفونت شدید کم است، مخصوصاً اگر الان زخم تمیز و بدون درد و قرمزی شدید باشد.
راهکارهای عملی:
۱ محل بخیه را هر روز یکبار با آب و صابون ملایم شستوشو بده و با گاز استریل یا دستمال تمیز خشک کن.
۲ روی محل را باز بگذار یا حداکثر با گاز تمیز و بدون فشار زیاد بپوشان؛ پانسمان خیس یا چرک را زود عوض کن.
۳ تا چند روز محل بخیه را از ضربه، خاراندن و فشار دادن زیاد (برای پیدا کردن نخ) دور نگه دار.
۴ اگر پزشک قبلاً آنتیبیوتیک یا پماد داده، طبق همان نسخه کامل مصرف شود، نه خودسر قطع و نه خودسر شروع شود.
۵ در اولین فرصت (یکی دو روز آینده) برای معاینهٔ حضوری نزد پزشک بخیهزن برو تا ببیند نیاز به خارج کردن نخ با یک برش کوچک هست یا فقط پیگیری کافی است.
علائم هشدار:
۱ قرمزی شدید، گرمی، درد زیاد یا ورم قابل توجه در اطراف بخیه.
۲ خروج چرک بدبو، تب، لرز یا احساس بیماری عمومی.
۳ باز شدن زخم، تغییر رنگ شدید پوست یا درد تپنده مداوم.
تخصص پیشنهادی:
جراح عمومی
