اندازه طبیعی رحم و ضخامت آندومتر؟

سلام؛
نگرانی‌تان قابل درک است — پاسخ خلاصه و سپس توضیح دقیق و توصیه‌ها:
خلاصه پاسخ
- اندازه‌ای که ذکر کرده‌اید (طول≈120 میلی‌متر و عرض≈45 میلی‌متر) نشان‌دهنده رحم بزرگ‌تر از حد طبیعی است.
طول طبیعی رحم غیرحامله معمولاً حدود 60–90 میلی‌متر (6–9 سانتی‌متر) است (مقدار دقیق بسته به سن، حاملگی‌های قبلی و شرایط فردی متفاوت است).
- ضخامت آندومتر 2 میلی‌متر در روز 7 سیکل نسبتاً نازک به‌نظر می‌آید (معمولاً طی فاز پرولیفراتیو اولیه در روز‌های 5–9 ضخامت ممکن است حدود 3–6 میلی‌متر افزایش یابد)، ولی مقدار دقیق با توجه به نوع سونوگرافی (ترانس‌واژینال دقیق‌تر است) و مصرف هورمون‌ها متغیر است.
معنی بالینی و علل احتمالی رحم بزرگ
- بزرگ بودن رحم می‌تواند علل متعددی داشته باشد، از جمله:
1 فیبروئید‌های رحمی (میوم) که شایع‌ترین علت هستند؛
2 آدنو میوزیس (تغییرات دیواره رحم)؛
3 پولیپ‌ها یا افزایش حجم ناشی از حاملگی/ضایعه دیگر (که در شما بعید است اگر باردار نیستید)؛
4 التهابات یا ناهنجاری‌های ساختمانی.
- رادیولوژیست روی برگه نوشته "بزرگ‌تر از حد طبیعی" یا "خیلی بزرگ‌تر"؛ این توصیف به معنی وجود افزایش حجم است اما برای تعیین علت نیاز به جزئیات بیشتر (محل توده، تعداد و شکل فیبروم‌ها، آیا زیرمخاطی هستند یا نیستند) لازم است.
ضخامت آندومتر و زمان‌سنجی سونوگرافی
- روز 7 سیکل در فاز پرولیفراتیو قرار دارید؛ ضخامت 2 میلی‌متر نسبتاً کم است اما ممکن است در برخی موارد طبیعی باشد یا به دلایل هورمونی/دارویی (مثلاً مصرف پروژسترون یا روش‌های هورمونی) برگردد.
- برای بررسی دقیق‌تر بهتر است سونوگرافی ترانس‌واژینال انجام شود (دقیق‌تر از سونو شکمی) و در فاز‌های متفاوت سیکل (مثلاً اوایل سیکل روز 2–4 برای بررسی پایه یا حوالی میانه سیکل برای مشاهده رشد آندومتر) تکرار گردد.
ارتباط با خونریزی شدید و لخته
- خونریزی شدید و لخته می‌تواند ناشی از: فیبروئید‌های زیرمخاطی یا بزرگ، آدنومیوز، پولیپ آندومتر، اختلالات هورمونی (مثل آمنوریا یا آنوولاسیون)، یا اختلالات انعقادی باشد.
اندازه رحم به‌تن‌هایی می‌تواند با خونریزی مرتبط باشد (مثلاً فیبروم‌های زیرمخاطی یا متعدد اغلب سبب خونریزی شدید می‌شوند).
چه کار باید کرد؟ (اقدامات پیشنهادی)
1 مراجعه به متخصص زنان: نشان دادن گزارش سونوگرافی و تصاویر.
بررسی بالینی (معاینه واژینال/ابدومینال) مهم است.
2 سونوگرافی ترانس‌واژینال با گزارش دقیق: محل و اندازه هر توده، نقش در آندومتر (زیرمخاطی یا نه)، و ارزیابی آندومتر.
3 در صورت لزوم: سونو هیستروسالین (SIS) یا هیستروسکوپی برای دید مستقیم حفره رحم و برداشتن پولیپ یا فیبروم زیرمخاطی.
4 آزمایش‌های خون: CBC (برای بررسی کم‌خونی)، ferritin، تست بارداری، TSH، در صورت لزوم پرولاکتین و اختلالات انعقادی (بر اساس سابقه).
5 درمان‌های اولیه برای کنترل خونریزی: دارو‌های هموستاتیک (ترانکزامیک‌اسید)، مسکن‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی، یا هورمونی (قرص‌های ضدبارداری ترکیبی، پروژستین‌ها یا لوونورژسترل IUD) — انتخاب بستگی به شدت و علت دارد.
6 اگر علت فیبروم باشد: گزینه‌ها شامل مانیتورینگ، درمان دارویی (مثل آگونیست‌های GnRH برای کوچک‌سازی قبل از جراحی)، میومکتومی، آمبولیزاسیون شریان رحمی یا در موارد قطعی هیسترکتومی است.
اگر علت آدنومیوز باشد، LNG-IUS (IUD هورمونی) درمان مؤثری برای کنترل خونریزی و درد است.
چه وقت فوراً به پزشک مراجعه کنید
- اگر خونریزی بسیار شدید است (مثلاً شست‌وشوی پد/تامپون در کمتر از 1–2 ساعت، سرگیجه، غش، تنگی نفس) فوراً به اورژانس یا متخصص زنان مراجعه کنید.
پرسش‌هایی که کمک می‌کند بهتر راهنمایی کنم
- چند ساله‌اید؟ آیا سابقه حاملگی یا زایمان دارید؟ آیا از دارو یا روش هورمونی استفاده می‌کنید؟ آیا علائم دیگری مثل درد لگنی یا تب دارید؟ آیا قبلاً سونو ترانس‌واژینال شده‌اید؟
نتیجه‌گیری
- برگه سونو که طول رحم ≈120 میلی‌متر را نشان می‌دهد، نشانگر رحم بزرگ‌تر از حد طبیعی است و نیاز به بررسی بیشتر جهت علت (مهم‌ترین احتمال فیبروم یا آدنومیوز) دارد. ضخامت آندومتر 2 میلی‌متر در روز 7 کمی نازک به‌نظر می‌رسد اما به تن‌هایی نگران‌کننده نیست تا زمانی که با علائم یا یافته‌های دیگر ترکیب شود.
با توجه به خونریزی شدید و لخته‌دار بودن، پیگیری فوری با متخصص زنان و انجام سونوگرافی ترانس‌واژینال و آزمایش خون ضروری است.
اگر مایلید، لطفاً سن، سابقه حاملگی، مصرف دارو یا روش هورمونی، و تصاویر/گزارش کامل سونو را ارسال کنید تا توصیه مشخص‌تری بدهم.