احتمالاً در دوزهای معمول، تداخل خطرناک مستقیم بین نورماسکین، آتورواستاتین، اسپیرونولاکتون و لیورگل با ژلوفن، ایبوپروفن، نوافن، مترونیدازول و آموکسیسیلین وجود ندارد، اما ترکیب این داروها میتواند روی کبد و کلیه فشار بیاورد و در بعضی افراد باعث عوارض شود، پس احتیاط لازم است.
راهکارهای عملی:
۱ مسکنها مثل ژلوفن و ایبوپروفن را فقط در مواقع لازم و با کمترین دوز و کوتاهترین مدت مصرف کن، حتماً بعد از غذا.
۲ اگر سابقه مشکل کلیه، فشار خون بالا یا نارسایی قلبی داری، مصرف ژلوفن و ایبوپروفن را محدود کن و با پزشک داروهایت هماهنگ شود.
۳ هنگام مصرف همزمان آنتیبیوتیکها (مترونیدازول، آموکسیسیلین) الکل مصرف نکن و داروها را دقیق طبق نسخه و با فاصله زمانی منظم بخور.
۴ در طول مصرف این داروها به علائم کبدی مثل زردی چشم و تیره شدن ادرار دقت کن و از مصرف خودسرانه داروی گیاهی برای کبد خودداری کن.
۵ آزمایش دورهای خون (آنزیمهای کبدی و کراتینین) هر چند ماه یکبار برایت مفید است.
علائم هشدار:
۱ درد شدید پهلو یا کمر همراه با کاهش حجم ادرار یا ادرار خونی.
۲ زردی چشم و پوست، تیره شدن و اضح ادرار، خستگی شدید و تهوع مداوم.
۳ تنگی نفس، ورم پا و صورت، یا سردرد و سرگیجه شدید ناگهانی.
تخصص پیشنهادی:
متخصص داخلی
