علت ادامه داشتن ترشحات زرد رنگ بعد از زایمان طبیعی بیش از دو ماه چیست؟

سلام؛
توضیحات شما نزدیک به یک مشکل شایع پس از زایمان است.
نکات پزشکی مهم و عملی:
1 آیا این طبیعی است؟
- معمولاً پس از زایمان ترشحات به نام لوکیا داریم: لوکیا روبرا (خون‌آبه) در چند روز اول، سپس لوکیا سرُزا (صورتی/قهوه‌ای) تا ۲–۴ هفته و در نهایت لوکیا آلبا (سفید تا زرد کم‌رنگ) که معمولاً تا ۴–۶ هفته طول می‌کشد.
ادامه ترشح زرد مشخصاً بعد از حدود ۶ هفته را غیرعادی می‌دانیم و نیاز به بررسی دارد.
2 علل شایع ترشحات زرد پایدار (>6 هفته) پس از زایمان
- عفونت داخلی رحم (اندومتریت) یا سرویکس (سرویسیت)
- باقی‌ماندن بقایای جفت یا بافت رحمی (retained products of conception) که عامل التهاب و چرک می‌شود
- عفونت‌های منتقله جنسی مثل کلامیدیا یا گونوره‌آ که باعث سرویسیت می‌شوند
- آبسه یا مجموعه چرکی داخل حفره رحمی یا لگن
- التهاب مزمن یا مشکلات دیگری مانند ساب‌اینولوشن رحم (عدم بازگشت کامل اندازه رحم)
3 چرا داروی مترونیدازول تنها ممکن است کافی نبوده؟
- مترونیدازول علیه آناروب‌ها و بعضی انگل‌ها اثر خوب دارد اما عفونت‌های پس از زایمان معمولاً پلی‌میکروبات و شامل باکتری‌های گرم-منفی، استرپتوکوک‌ها و دیگران است.
اگر علت کلامیدیا، گونوره‌آ، یا باکتری‌های مقاوم باشد، مترونیدازول به تن‌هایی کافی نیست.
بنابراین ادامه ترشح بعد از پایان دوره دارو می‌تواند به علت عامل باکتریایی دیگر، وجود بافت باقیمانده یا مقاومت/انتخاب درمان نادرست باشد.
4 کار‌هایی که الآن باید انجام دهید (گام‌به‌گام)
- هرچه سریع‌تر به متخصص زنان یا ماما برای معاینه مراجعه کنید.
- معاینه داخلی و اسپکولوم: بررسی سرویکس، بو، رنگ و وجود خون یا بافت قابل رؤیت.
- سونوگرافی ترانس‌واژینال: برای رد وجود بقایای جفت یا مجموعه مایع/چرک داخل حفره رحم.
- کشت واژینال/سوآب از سرویکس و نافرید NAAT برای کلامیدیا و گونوره‌آ (در صورت امکان) و کشت با حساسیت آنتی‌بیوتیکی.
- آزمایش خون: CBC و CRP برای بررسی التهاب/عفونت سیستمیک و در صورت لزوم تست بارداری برای رد حاملگی جدید یا باقی‌ماندن بافت.
5 درمان محتمل (باید توسط پزشک تعیین شود)
- اگر سونوگرافی یا معاینه نشان‌دهنده بافت باقیمانده باشد: معمولاً لازم است تخلیه (کورتاژ یا هیستروسکوپی تشخیصی و درمانی) انجام شود.
- اگر اندومتریت یا سرویسیت تایید شود و عفونت خفیف است: معمولاً نیاز به آنتی‌بیوتیک و سیع‌الطیف که هم آناروب‌ها و هم گرم-منفی/گرم‌مثبت را پوشش دهد (مثلاً آموکسی‌سیلین-کلاوولانات خوراکی یا ترکیب دیگری براساس فرهنگ و حساسیت)؛ در موارد شدید ممکن است درمان داخل بیمارستانی با ترکیب‌های داخل‌وریدی (کلین‌دامایسین + جنتامایسین یا سایر رژیمن‌ها) لازم شود.
- اگر علت کلامیدیا/گونوره‌آ باشد: درمان مشخصِ ضدسوزاک/کلامیدیا (مثلاً آزیترومایسین یا داکسی‌سایکلین براساس راهنما‌ها و همراه با درمان گونوره‌آ در صورت مثبت بودن) باید داده شود.
- درمان باید براساس نتایج کشت یا مشورت با پزشک معالج تنظیم شود؛ حاملگی، شیردهی، آلرژی دارویی و شدت بیماری در انتخاب موثر است.
6 نکات مربوط به شیردهی
- بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها در شیردهی قابل استفاده‌اند و پزشک باید گزینه‌ای انتخاب کند که هم برای شما مؤثر و هم برای کودکتان بی‌خطر باشد.
درباره مترونیدازول، معمولاً پزشکان توصیه می‌کنند در دُزهای بالاتر یا طولانی مدت احتیاط کنند؛ اما تصمیم نهایی باید توسط پزشک گرفته شود.
7 علائم هشدار‌دهنده (باید فوراً به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید)
- تب بالای 38 درجه، درد شدید شکم یا لگن، خونریزی شدید، بوی بسیار بد ترشحات، سرگیجه یا علائم ضعف شدید، خروج توده یا پارچه‌ای از واژن.
8 نکات رفتاری
- از استفاده خودسرانه مجدد یا طولانی شدن آنتی‌بیوتیک بدون مشورت اجتناب کنید.
- تا زمان تأیید درمان کامل از رابطه جنسی محافظت‌شده یا اجتناب کنید.
- رعایت بهداشت واژن، عدم استفاده از دوش واژینال یا محصولات تحریک‌کننده.
خلاصه و توصیه نهایی: ادامه ترشح زرد بیش از دو ماه نرمال نیست.
مترونیدازول تنها پوشش کافی برای اغلب عفونت‌های پس از زایمان نیست و لازم است شما تحت معاینه دقیق، سونوگرافی و کشت قرار بگیرید تا علت (باقی‌مانده بافت، اندومتریت، سرویسیت یا STI) مشخص و درمان هدفمند شروع شود.
اگر تب، درد شدید یا خونریزی‌ قابل‌توجه دارید فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.