بی‌احساسی و کاهش هیجان در نوجوانان

خواهش میکنم کمکم کنید،من مثل قبل که حدود کلاس سوم عالی بودم و وقتی فوتبال تماشا میکردم خیلی هیجان داشتم و آندرنالین ترشح میشد و عالیه عالی بودم و الان ۱۵سال دارم کم کم هیجانی کمتر شد و الان تقریبا بی تفاوت شدم و نه خوب و نه بد،این وضعیت افتضاح است،مغزم انگار کند شده و قبلا خیلی باهوش بودم و احساسات داشتم و الان هیچ وقت از ته دل نمیتونم خوش حال باشم،استرس خیلی کمتر شده،انگار اصلا زندگی نمیکنم
20 تیر 1405

پاسخ پزشکان

0
با سلام
به نظر تغییرات زیادی نسبت به گذشته داشته اید.
باید بیشتر در موردش صحبت کنید تا ببینیم چطور این حالت در شما ایجاد شده و چه کمکی می‌توان کرد، لطفا به روانپزشک مراجعه کنید.
0
سلام.
بهتره برای اینکه این تغییرات کامل بررسی بشه به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.
این تغییر می تونه به دلایل مختلفی از جمله مشکلات جسمی، روحی و محیطی باشه
0
سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
چیزی که توصیف می‌کنید فرایند طبیعی دوران رشد نیست و می‌تواند با مشکلاتی مثل افسردگی، فرسودگی روانی یا برخی اختلالات دیگر مرتبط باشد.
اینکه احساس می‌کنید «هیجان و لذت زندگی از بین رفته» و ذهنتان کند شده، قابل بررسی و درمان است.
چون 15 ساله هستید، حتما این موضوع را با والدینتان در میان بگذارید و برای ارزیابی به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید.
هرچه زودتر بررسی شوید، درمان هم مؤثرتر خواهد بود.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

۱ احتمالاً علت اصلی افسردگی نوجوانی با علائم کاهش لذت (آنهدونیا) است؛ در بیشتر موارد این حالت قابل درمان و قابل بهبود است، نگران نباشید اما جدی گرفته شود.
راهکار‌های عملی:
- با یک پزشک یا روانشناس صحبت کنید تا ارزیابی اولیه انجام شود.
- برنامه خواب منظم، نور صبح و ورزش هوازی روزانه (۲۰۳۰ دقیقه) را شروع کنید.
- هر روز ۱–۲ فعالیت کوچک لذت‌بخش یا اجتماعی برنامه‌ریزی کنید (تماشای فوتبال با دوستان، پیاده‌روی).
- مصرف الکل، مواد و شب‌بیداری طولانی را کاهش دهید و غذای منظم و متعادل بخورید.
علائم هشدار:
- افکار یا تمایل به خودآسیبی یا خودکشی.
- افت شدید عملکرد تحصیلی یا ناتوانی در انجام کار‌های روزمره.
- کناره‌گیری کامل از خانواده و دوستان یا تغییرات شدید در خواب و اشت‌ها.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک کودکان و نوجوانان

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.