آیا ترسیدن کودک 2 ساله از دسشویی بزرگ خودش عادی است؟

پسرسومم دوسال و۲ ماه داره از پی پی ش میترسه از حدود ۶ ماه پیش به خاطر سوزش وحساسیت به پوشک باز میذارم گهگاه وسرپا میگیرم، اما حالا دیگه کلا بازه خودم میبرم، نمیگه وخودشو نگه میداره، اما از پیپیش میترسه تو شلوارش میکنه
چکار کنم نترسه و بگه؟
0
با سلام
با توجه به سابقه حساسیت ابتدا از نظر مشکلات جسمی بررسی شود.
بررسی نوع رفتار شما هنگام از پوشک گرفتن کودک، بررسی احتمالی لجبازی یا جلب توجه و علل آن توسط کودک و توضیح نحوه دفع و فواید آن به زبان کودک باید انجام گردد.
به روانشناس کودک مراجعه کنید
0
بهتر است که محبت و توجه بیشتری به کودک داشته باشید از لحاظجسمی کودک را پیش پزشک اطفال چکاب کنید و بعد با خواندن داستان و نشان دادن عکس‌های فانتزی درین موردنگاه منفی کودک راکم کم تغییر دهید حتما با روانشناس کودک مشورت کنید.
0
سلام
لازم تا والدین تویلت ترینینگ را با کودک تمرین کنند، با روانشناس کودک مشورت کنید
0
با سلام.
شما لازم است با روانشناس کودک در ارتباط باشید که اداب صحبح توالت رفتن را به شما برای اموزش بچه اموزش دهند.
چون سختگیری و سهل گیری می‌تواند اسیب‌های شخصیتی ایجاد کند و حس خلاقیت و ابتکار بچه را تخریب کند.
و شما می‌توانید با گذاشتن ابرنگ در دستشویی بجه را سرگرم کنید که ضمن بازی عمل دفع انجام دهد.
البته باید مشکلات جسمی هم چک شود که مدفوع همراه با درد نباشد که بچه ترجیح دهد خودش را کنترل کند.
پس تیاز به مشورت با پزشک و روانشناس است
-1
حتما با روانشناس کودک درارتباط باشید
توصیه می‌کنم به هیچ وجه بچه رابخاطر ازپوشک گرفتن یاکثیف کردن خودش دعوا نکنید شاید بچه اضطراب داشته باشد
-1
سلام
به شما.
توصیه می کنم شرایط فرزندتان توسط رواندرمانگر کودک مورد بررسی قرار گیرد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
ترسیدن کودکان از دستشویی بزرگ خودش در دوران کودکی اتفاق متداولی است و بیشتر به عوامل روانی و تجربیات قبلی آن‌ها مرتبط است.
برای کمک به کودکانی که از دستشویی می‌ترسند، می‌توانید از روش‌های تشویقی مثل تحسین و پاداش استفاده کنید، همچنین با ایجاد یک محیط مطمئن و اعتمادآور، کمک کنید تا کودک اعتماد به نفس خود را بالا ببرد.
مهم است که صبور باشید و به آرامی کودک را در این مسیر هدایت کنید.
در صورتی که مشکل ادامه داشته و بهبودی حاصل نشود، با متخصصین روان‌شناسی یا پزشکان کودکان مشورت کنید.