احساس ناامنی کنار پدر؛ علت و راهکار

سلام من خانمم ۳۵ سالمه پدرم همیشه خیلی تند و خودخواه بوده ۲۰ ساله که از مادرم جدا شدن هیچکدوم مجدد ازدواج نکردن و تو این چند سال سالی یکبار شاید پدرم رو دیدم چون معتقد بود هیچ چیز از ما بهش مربوط نیس و حضانت ما با مادرمون هست حتی چند بار ازش درخواست کمک کردم بهم جواب منفی داد حالا من ۴ سال ازدواج کردم پدرم مرتب میخواد بیاد خونه من بامن در تماس باشه من اصلا کنارش خوب نیستم و استرس میگیرم راهکار لطف
1 مرداد 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
احساس شما کاملا قابل درک است. وقتی پدری سالها حضور عاطفی و حمایتی کافی نداشته و حالا ناگهان تمایل به ارتباط بیشتری پیدا کرده، طبیعی است که شما الزاما احساس صمیمیت یا آرامش نداشته باشید. پیشنهاد میکنم در قدم اول، **مرزهای مشخصی برای رابطه تعیین کنید**؛ مثلا میزان تماس،
— دکتر محمد ذاکر، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
0
سلام
وقتبخیر
قبل از اینکه بخوان بیان خونتون و در فضای خانواده شما قرار بگیرن بهتره خودتون باهاش صحبت کنید، از احساسات و افکارتون درموردش بهش بگید و از اینکه به عنوان یک پدر چه انتظاری ازش داشتید، اگر صحبتتون روندی رو پیش گرفت که صداقت برداشت میشد میتونید با توجه به احساسات و افکارتون در اون لحظه تصمیم بگیرید که اجازه بدین پدر وارد مرز خانواده بشه یا نه.
0
سلام
اول این رو بدونید که شما مجبور به ارتباط با هیچکس نیستید حتی پدر.
اما خوب است که این احساسات بد نسبت به پدر رو بررسی بیشتری بکنی، میتونید مستقیم باهاش در میون بگذارید احساستون رو
حد و مرز مشخص کتید و اجازه ندید بدون هماهنگی به منزل شما بیان.
اگر تماس زیاد به شما اضطراب میده لازم نیست هربار پاسخ بدید
در اولین فرصت مراجعه حضوری داشته باشید که بتونن مشکل رو ریشه یابی کنن
0
سلام
دوست عزیز.
با توجه به توضیحاتی که دادید، متاسفم که در دوران کودکی احساس امنیت و دوست داشته شدن را از سمت پدرتان تجربه نکردهاید.
قابل درک است که اکنون، با وجود تلاش ایشان برای برقراری ارتباط، احساس خوبی نسبت به این رابطه نداشته باشید.
اگر احساس میکنید آمادگی آن را دارید، بهتر است در فضایی آرام درباره احساسات و تجربههایی که در این سالها داشتهاید با پدرتان صحبت کنید.
بیان صادقانه احساسات میتواند به درک متقابل و بهبود رابطه کمک کند.
در صورتی که این موضوع همچنان برایتان آزاردهنده است، مراجعه به روانشناس نیز میتواند به شما کمک کند تا این احساسات را بهتر پردازش کنید.
0
احساس شما کاملا قابل درک است.
وقتی پدری سالها حضور عاطفی و حمایتی کافی نداشته و حالا ناگهان تمایل به ارتباط بیشتری پیدا کرده، طبیعی است که شما الزاما احساس صمیمیت یا آرامش نداشته باشید.
پیشنهاد میکنم در قدم اول، مرزهای مشخصی برای رابطه تعیین کنید؛ مثلا میزان تماس، زمان دیدار و اینکه آیا تمایل دارید او به منزل شما بیاید یا خیر.
شما حق دارید ارتباطی را انتخاب کنید که با آن احساس امنیت و آرامش بیشتری دارید و لازم نیست صرفا به دلیل نسبت خانوادگی، خودتان را مجبور به رابطهای کنید که برایتان اضطرابآور است.
در عین حال، بهتر است تصمیمگیری را بهصورت تدریجی انجام دهید و ببینید آیا رفتار پدرتان در طول زمان واقعا تغییر کرده و میتواند رابطهای محترمانه و سالم ایجاد کند یا خیر.
اگر این موضوع اضطراب یا احساس گناه زیادی در شما ایجاد میکند، صحبت با یک رواندرمانگر میتواند به شما کمک کند تا بدون آسیب به آرامش و زندگی مشترکتان، این رابطه را مدیریت کنید.
دکتر محمد ذاکر کلینیک اعصاب و روان کاژه

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً احساس ناامنی و غریبگی کنار پدرتان ریشه در رفتار سرد و مرزهای نقض‌شده در گذشته دارد.
در بیشتر موارد این واکنش‌ها دفاعی و طبیعی‌اند و نشان‌دهنده‌ی نیاز به تعیین مرز و حفاظت از سلامت روان شما هستند.
آرام باشید؛ قابل مدیریت است.
راهکارهای عملی:
- مرز مشخص و کوتاه تعیین کنید: مدت دیدار و نوع تماس (پیامک یا تماس کوتاه) را از قبل مشخص سازید.
- در ملاقات یا تماس همراه حمایتی داشته باشید (همسر یا دوست) و زمان ملاقات را محدود نگه دارید.
- از پیامک یا پیام صوتی برای پاسخ‌دهی استفاده کنید تا کنترل بیشتری روی تعامل داشته باشید.
- قبل و بعد از تماس تمرین تنفس عمیق یا چند دقیقه آرام‌سازی انجام دهید.
- احساسات‌تان را در دفتر بنویسید و جملات کوتاه و محترمانه برای بیان مرز آماده کنید.
علائم هشدار:
- حملات اضطرابی شدید که جلوی کار روزمره را می‌گیرد
- افکار خودآسیب‌رسانی یا قصد آسیب به دیگری
- تهدید یا رفتار خشونت‌آمیز از طرف پدر
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.