احتمالاً مهمترین عامل نگرانکننده، نبود یا قطع درمان ضدویروسی است؛ در بیشتر موارد اگر داروها بهموقع و منظم مصرف شوند، اچآیوی پس از ۵ سال به ایدز تبدیل نمیشود و جای نگرانی کمتری وجود دارد.
راهکارهای عملی:
- انجام آزمایش بار ویروسی و شمارش سلولهای تی (آزمایش پایه) و نگهداری نتایج.
- آغاز یا ادامه دقیق درمان ضدویروسی طبق نسخه و عدم قطع خودسرانه دارو.
- پیگیری منظم با پزشک و مراجعه برای ارزیابی هر ۳ تا ۶ ماه یا طبق نظر درمانگر.
- رعایت محافظت در روابط جنسی و اطلاع دادن به شرکای جنسی، و مراقبت از وضعیت تغذیه و آنتیبیوتیکهای پیشگیرانه در صورت لازم.
علائم هشدار:
- تب پایدار یا تب بالا که چند روز ادامه یابد.
- کاهش وزن سریع یا ضعف شدید و بیحالی مفرط.
- تنگی نفس جدی، سرفه طولانی یا زخمهای دهانی/پوستی که خوب نمیشوند.
تخصص پیشنهادی: متخصص بیماریهای عفونی
