میومها معمولا بهدلیل عوامل هورمونی، ژنتیکی یا رشد غیرطبیعی بافت عضله رحم ایجاد میشوند. اگر علائمی ندارید، معمولا بیخطرند و فقط نیاز به پیگیری منظم دارند.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
میومهای رحم (فیبروئیدها) تودههای غیرسرطانی در دیوارهی ماهیچهای رحم هستند که در زنان در سنین باروری شایعتر است. علت دقیق به وجود آمدن میومهای رحم هنوز به طور قطعی مشخص نشده است اما عوامل هورمونی مانند استروژن و پروژسترون، عوامل ژنتیکی، و رشد سلولهای ماهیچهای رحم در پاسخ به این هورمونها میتوانند نقش داشته باشند. برخی از زنان با میوم رحم هیچ علامتی ندارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است علائمی نظیر خونریزی شدید دوران قاعدگی، درد در ناحیه لگن، فشار بر مثانه یا روده، و مشکلات در بارداری مانند سختی در باردار شدن یا سقط جنین را تجربه کنند. درمان میوم رحم بسته به شرایط فرد، شدت علائم، و برنامهریزی برای باروری آینده متفاوت است و ممکن است شامل داروهای هورمونی، روشهای کمتر تهاجمی مانند امبولیزاسیون شریان رحمی، یا حتی جراحی باشد.
