کوچکی آلت تناسلی کودکان و راه‌های پیگیری

در بیشتر موارد آلت تناسلی پسر بچه‌ها کوچک به نظر می‌رسد ولی در معاینه دقیق و با خط‌کش کاملاً طبیعی است، مخصوصاً اگر چاقی ناحیه عانه داشته باشد که آلت را «پنهان» می‌کند. فقط در درصد کمی از کودکان، کوچکی واقعی آلت به علت مشکلات هورمونی یا ژنتیکی مطرح است و نیاز به بررسی دارد، پس معمولاً جای نگرانی جدی نیست.
راهکارهای عملی:
۱ سن، قد، وزن و رشد کلی کودک را روی نمودار رشد توسط پزشک اطفال کنترل کنید؛ رشد کلی خوب، معمولاً رشد آلت را هم تأیید می‌کند.
۲ در حمام یا در حالت شل، با خط‌کش تمیز از قاعده تا نوک آلت (بدون پوست اضافه) اندازه‌گیری کنید و عدد را برای نشان‌دادن به پزشک یادداشت کنید.
۳ اگر کودک اضافه‌وزن دارد، با تغذیه سالم و تحرک، وزن را کاهش دهید؛ در بسیاری موارد با کم‌شدن چربی ناحیه، آلت واضح‌تر می‌شود.
۴ از ماساژ، داروهای گیاهی، کرم‌ها و دستگاه‌های تبلیغاتی برای بزرگ‌کردن آلت کودک به‌طور جدی پرهیز کنید؛ ممکن است به بافت آلت یا هورمون‌ها آسیب بزنند.
علائم هشدار:
۱ آلت بسیار کوچک همراه با بیضه‌های لمس‌نشده در کیسه، یا بیضهٔ نزول‌نکرده.
۲ ادرارکردن سخت، نازک بودن شدید جریان ادرار یا ادرار از سوراخ غیرطبیعی.
۳ نبودن هرگونه نشانه‌های شروع بلوغ تا حدود ۱۴ سالگی.
تخصص پیشنهادی:
متخصص غدد کودکان (و در صورت نیاز، اورولوژی کودکان).