در دوران شیردهی از چه دارویی برای عفونت گوش استفاده کنم؟

در دوران شیردهی از چه دارویی برای عفونت گوش استفاده کنم؟
0
آموکسی سیلین یا دارو‌های مشابه ایمن هستند.
0
سلام
اگر متخصص گوش و حلق و بینی عفونت گوش رو تایید کردن خودشون هم دارو تجویز می‌کنن.
مصرف خودسرانه توصیه نمی‌شه
0
سلام
گاهی اوقات اصلا آنتی بیوتیک نیاز ندارید
0
سلام
قطره‌ها که مشکلی ایجاد نمی کنند آنتی بیوتیک خوراکی هم طبفثق نظر پزشک معالجتون می توانید مراجعه کنید
0
در دوران شیردهی، انتخاب دارو برای درمان عفونت گوش باید با احتیاط صورت بگیرد تا اثر منفی روی مادر یا کودک نداشته باشد.
عموما، آنتی بیوتیک‌هایی مثل پنیسیلین‌ها، مانند آموکسیسیلین، از جمله دارو‌های ایمن در نظر گرفته میشوند که برای درمان عفونت‌های باکتریایی گوش در دوران شیردهی استفاده میشوند.
همچنین، ممکن است پزشکان توصیه کنند که سفالوسپورین‌ها یا اریترومایسین مورد استفاده قرار گیرند.
مهم است که مصرف دارو فقط زیر نظر پزشک متخصص و با مشورت دقیق انجام شود تا از بروز هرگونه عوارض جانبی جلوگیری شود.
همیشه قبل از استفاده از هر نوع دارو در دوران شیردهی، با پزشک خود مشورت کنید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
پاسخ کوتاه
- بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های معمول برای عفونت گوش در دوران شیردهی قابل‌استفاده و نسبتاً ایمن هستند؛ اولین انتخاب معمول آموکسی‌سیلین است.
قطره‌های موضعی برای عفونت‌های خارجی گوش (otitis externa) جذب سیستمیک کمی دارند و عملاً مؤمن به‌شمار می‌روند.
اما انتخاب نهایی دارو و مدت درمان باید توسط پزشک با توجه به نوع عفونت، سابقه حساسیت، وضعیت سلامت مادر و نوزاد انجام شود.
چه دارویی معمولاً انتخاب می‌شود؟
- آموکسی‌سیلین (Amoxicillin): اولین خط درمان برای اوتیت میانی (عفونت گوش میانی) در بزرگسالان و مادران شیرده است و به میزان بسیار کمی وارد شیر مادر می‌شود.
معمولاً در بزرگسالان دوز‌های متداولی مانند 500 mg سه‌بار در روز یا 875 mg دو بار در روز برای 57 روز (بسته به شدت) تجویز می‌شود؛ اما دوز دقیق را پزشک تعیین کند.
- آموکسی‌سیلین/کلاوولانات (Amoxicillin-clavulanate): در مواردی که شک یا شواهدی از باکتری‌های مقاوم‌تر وجود داشته باشد، ممکن است تجویز شود؛ برای شیردهی نیز عموماً قابل‌قبول است.
- سفالوسپورین‌ها (مثل سفالکسین, سفوروکسیم): معمولاً با ایمنی خوب در شیردهی همراه‌اند و جایگزین مناسب در افراد حساس به پنی‌سیلین (در برخی حساسیت‌ها) هستند.
اگر حساسیت به پنی‌سیلین یا وضعیت خاص وجود داشت:
- ماکرولید‌ها (مثلاً آزیترومایسین): به‌طور کلی در شیردهی قابل‌استفاده‌اند، اما در صورتی که نوزاد خیلی کوچک یا بیمار باشد باید با احتیاط مصرف شوند.
اریترومایسین نیز معمولاً سازگار است اما در نوزادان خیلی جوان (مخاطراتی مانند احتمال ایجاد مشکلات گوارشی/اثرات نادر) باید نظر پزشک مطمئن گرفت.
- کوتریموکسازول (TMP-SMX، سولفامتوکسازول+تری‌متوپریم): در صورتی که نوزاد دچار زردی شدید، نارس یا دارای نقص G6PD باشد باید احتیاط شود یا از آن اجتناب گردد.
در بقیه موارد کوتاه‌مدت معمولاً قابل‌استفاده است.
دارو‌هایی که بهتر است در شیردهی اجتناب یا با احتیاط استفاده شوند
- تتراسایکلین‌ها (مثل داکسی‌سایکلین): ترجیحاً در دوران شیردهی و در شیرخواران خردسال اجتناب شود (خطر تغییر رنگ دندان‌ها و اثرات بر رشد استخوانی در کودکان).
- فلوروکینولون‌های خوراکی (مثل سیپروفلوکساسین): معمولاً در شیردهی تنها در صورت نیاز و با احتیاط و پس از ارزیابی ریسک/فایده استفاده می‌شوند؛ به‌خاطر نگرانی‌های مربوط به غضروف‌سازی در کودکان، ترجیحاً از گزینه‌های ایمن‌تر استفاده کنید.
- قطره‌های موضعی حاوی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی (مثلاً نئومی‌سین، جنتامایسین): اگر پرده گوش پاره باشد یا احتمال سوراخ بودن پرده گوش وجود داشته باشد، این قطره‌ها ممکن است خطرناک و سمی برای حلزون گوش باشند؛ در این موارد قطره‌های حاوی کوینولون موضعی (مثل سیپروفلوکساسین یا افلوکساسین گوش) که جذب سیستمیک کمی دارند، ترجیح داده می‌شوند.
قطره‌های موضعی (اوتیت اکسترنا/عفونت خارجی)
- برای اوتیت خارجی، قطره‌های موضعی شامل آنتی‌بیوتیک (مثلاً سیپروفلوکساسین یا افلوکساسین گوش) یا سیپروفلوکساسین+استروئید رایج‌اند.
جذب سیستمیک قطره‌های گوش بسیار کم است؛ بنابراین برای شیردهی مشکلی ایجاد نمی‌کنند مگر اینکه بیمار قطره‌های خوراکی قورت دهد یا ضایعه و سیع پوستی وجود داشته باشد.
مسکن‌ها در دوران شیردهی
- استامینوفن (پاراستامول) و ایبوپروفن به‌طور کلی در شیردهی بی‌خطر هستند و برای کنترل درد و تب مناسب‌اند.
آسپیرین در دوز‌های معمولی ناشی از درمان‌های کوتاه‌مدت معمولاً مانعی ندارد اما در نوزادانی که مشکلات خاص دارند یا در صورتی که مادر در دوز‌های بالا طولانی‌مدت آسپیرین مصرف کند، احتیاط لازم است.
موارد احتیاط و زمان مراجعه اورژانسی
- اگر نوزاد نارس، کمتر از 4 هفته، مبتلا به زردی مهم یا کم‌وزن است یا نقص ایمنی/G6PD دارد، قبل از مصرف دارو‌ها با پزشک اطفال مشورت کنید.
- در صورت تب بالا مادر (>39°C)، درد شدید گوش، ترشح خونی یا چرکی زیاد، کاهش شنوایی ناگهانی، یا علائم گسترش عفونت مثل تورم پشت گوش یا تب مداوم، سریعاً به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید.
نکات عملی
- اغلب اوتیت میانی خودبه‌خود بهبود می‌یابد؛ پزشک ممکن است در موارد خفیف «نظارت و درمان حمایتی» را به‌کار ببرد مگر اینکه شرایطی وجود داشته باشد که نیاز فوری به آنتی‌بیوتیک باشد.
- اگر پزشک دارویی تجویز کرد، دوره‌ی درمان را کامل کنید مگر پزشک راهنمایی دیگری دهد.
- در صورت بروز جوش، کهیر، تنگی نفس یا علائم حساسیت به دارو، مصرف را قطع کرده و فوراً پزشک را مطلع کنید.
خلاصه و توصیه نهایی
- برای عفونت گوش در دوران شیردهی آموکسی‌سیلین یکی از ایمن‌ترین انتخاب‌هاست؛ سفالوسپورین‌ها نیز معمولاً ایمن‌اند. قطره‌های موضعی برای اوتیت خارجی معمولاً جذب کمی دارند و مناسب‌اند.
از تتراسایکلین‌ها و مصرف غیرضروری فلوروکینولون‌ها اجتناب کنید مگر در موارد خاص.
همیشه بهتر است قبل از شروع یا تغییر دارو با پزشک یا داروساز مشورت کنید و در صورت وجود نوزاد بسیار جوان، نارس یا با شرایط خاص، نظر پزشک اطفال را بگیرید.